„Wszystko jest powtórzone na jednym ostrzu noża”. O doświadczeniu utraty w Przebudzeniach Tadeusza Nowaka

Dorota Siwor

Abstrakt
Artykuł poświęcony jest debiutowi prozatorskiemu Tadeusza Nowaka, jednak Przebudzenia interpretowane są w kontekście późniejszej jego twórczości. Propozycje odczytywania tytułowego słowa zmierzają do wskazania kluczowych dla rozumienia prozy Nowaka zagadnień: tęsknoty za utraconym, cierpienia wynikającego ze świadomości braku. Istotną rolę w tych rozważaniach odgrywa figura koła, powtarzanie bowiem wydaje się antidotum przeciw zanikaniu i śmierci. Pisanie – rozumiane także jako forma powtórzenia – staje się konieczną i stale podejmowaną próbą zasklepiania rany wywołanej przez doświadczenie utraty.
Słowa kluczowe: Tadeusz Nowak, Przebudzenia, strata, metafora koła, tęsknota
References

Balbus S., Poezja czasie marnym [w:] T. Nowak, Modły jutrzenne – modły wieczorne, Kraków 1992.

Bolecki W., Poetycki model prozy dwudziestoleciu międzywojennym. Witkacy – Gombrowicz – Schulz, Kraków 1996.

Campbell J., Potęga mitu, tłum. I. Kania, Kraków 1994.

Fromm E., Zapomniany język, tłum. J. Marzęcki, Warszawa 1977.

Nowak T., Jasełkowe niebiosa, Warszawa 1957.

Nowak T., Obcoplemienna ballada, Warszawa 1963.

Nowak T., Przebudzenia, Kraków 1962.

Nowak T., Spowiedź wyobraźni (szkice rozmowy), wybór wstęp A. Jarzyna, 
Kraków 2014.

Nowy Nowak (Tadeusz), red. J. Olejniczak, R. Knapek, Katowice 2016.

„Podróż do miejsca urodzenia”, scenariusz reżyseria A. Czarnecka D. Pawelec, TVP S.A. oddział Krakowie dla Pr. 2, 2001.

Siwor D., kręgu mitu, magii rytuału. prozie Tadeusza Nowaka, Kraków 2002.

Sulima R., źródłach poetyki Tadeusza Nowaka [w:] tegoż, Folklor literatura
Warszawa 1976.

Sulima R., Tadeusz Nowak, Warszawa 1986.

Wodziński C., Św. Idiota, Gdańsk 2000.

Pierwotną wersją czasopisma jest wersja elektroniczna publikowana w internecie. Czasopismo ukazuje się w sposób ciągły on-line