Innowacyjne nawierzchnie wodoprzepuszczalne – możliwości zastosowania w historycznych ogrodach i parkach publicznych

Kinga Kimic

Abstrakt

W artykule przedstawiono możliwości zastosowania innowacyjnych nawierzchni wodoprzepuszczalnych (zbudowanych z materiałów naturalnych lub naturalnych zespojonych żywicą epoksydową) w parkach publicznych powstałych w XIX wieku. Określono je w kontekście uwarunkowań konserwatorskich związanych z ochroną wartości historycznych parków, a także konieczności adaptacji tych obiektów do nowych funkcji, wynikających z narastających potrzeb społecznych. Ocenę innowacyjnych rozwiązań w zakresie stosowania tych nawierzchni przedstawiono w odniesieniu do aspektów funkcjonalnych, technicznych i ekonomicznych, estetycznych oraz przyrodniczych.

Słowa kluczowe: nawierzchnia, nawierzchnia wodoprzepuszczalna, konserwacja, park publiczny
References

Bartman E., Bartman P., Koncepcja Rewaloryzacji Otoczenia Nowej Oranżerii, Ogrodu Modernistycznego,
Terenu Hipodromu, Fragmentu Alei Chińskiej (Drogi Wilanowskiej), opracowanie wykonane dla Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie, Warszawa 2012.
Bogdanowski J., Polskie ogrody ozdobne, Arkady, Warszawa 2000.
Duda J., Funkcje i znaczenie utwardzania nawierzchni w terenach zabudowanych, „Geologia”, Tom 35, Zeszyt 1, 2009, s. 29–39.
Duda J., To też są zabytki… Nawierzchnie, „Spotkania z zabytkami”, nr 2, 1987, s. 26–30.
Filippoto W., To też są zabytki… Drogi, „Spotkania z zabytkami”, nr 6, 1981, s. 38–41.
GreenCityLife – Technologie dla krajobrazu, dostępny w Internecie, http://gcl.com.pl/ (dostęp: 14.08.2016).
Grzybowska W., Nawierzchnie w obszarach zabytkowych, [w:] Sanetra P. (red.), Projektowanie i budowa dróg. Teoria i praktyka, Krajowa Konferencja Naukowo-Techniczna, Kazimierz Dolny, 7–8 października 1999, Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Komunikacji, Zarząd Oddziału w Lublinie, Wydawnictwo Norbertinum, Lublin 1999, s. 311–320.
HanseGrand, http://hansegrand.pl/ (dostęp: 16.08.2016).
Kimic K., Miejsce i rola architektury w parkach publicznych XIX wieku, [w:] Mitkowska A., Mirek Z., Hodor K. (red.), Architektura ogrodowa – obiekty architektoniczne w kompozycjach
ogrodowych – historia i współczesność, XIV Konferencja Naukowa z cyklu Sztuki Ogrodowej i Dendrologii Historycznej, 8–9 listopada 2007, Kraków 2007, s. 63–72.
Kozińska B., Makowska B., Zabytkowe nawierzchnie ulic w Szczecinie, „Ochrona Zabytków”, nr 1, 2006, s. 52–72.
Majdecki L., Drogi parkowe, „Drogownictwo”, z. 11, 1968, s. 261–266.
Majdecki L., Historia ogrodów, tom 1: Od starożytności po barok, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008.
Majdecki L., Historia ogrodów, tom 2: Od XVIII wieku do współczesności, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009.
Majdecki L., Ochrona i konserwacja zabytkowych założeń ogrodowych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1993.
Międzynarodowa Karta Ogrodów IFLA-ICOMOS (Karta Florencka), Florencja 1981, http:// www.nid.pl/upload/iblock/9b1/9b13bc019894c7975620590ae56f9641.pdf (dostęp: 10.09.2016).
Nawierzchnie mineralne firmy tegra, http://www.nawierzchniemineralne.pl/ (dostęp: 14.08.2016).
Ogród Krasiński (z planem), „Ogrodnik Polski”, nr 18, 1893, s. 409–411.
Pocheć N., Wójcik A., Możliwości zastosowania nowoczesnych materiałów budowlanych przy rewaloryzacji ogrodów historycznych, „Przestrzeń i Forma”, nr 19, 2013, s. 289–300.
Projekt modernizacji – rewaloryzacji Ogrodu Krasińskich w Warszawie, Faza – Projekt wykonawczy,
Przekroje nawierzchni, Abies – Architektura Krajobrazu, Warszawa 2012, http://www.ztp.waw.pl/media/2013/02/12/o_kras_przekroje_naw_przekroje_6_2.pdf (dostęp: 21.10.2016).
TerraWay, nawierzchnie wodoprzepuszczalne, http://www.terraway.pl/terraway_dlaczego. html (dostęp: 11.09.2016).
Zaleski A., Z Komitetu Plantacyjnego M. R., „Ogrodnik Polski”, nr 7, 1930, s. 135.
Zug Sz.B., Ogrody w Warszawie i jej okolicach opisane w 1794 roku, Warszawa 1848.