Dla autorów

Artykuły

1. Artykuły o objętości do około 20 000 znaków (ze spacjami) powinny być napisane w języku angielskim. Prosimy o dołączenie krótkiego abstraktu w tym języku i nie więcej niż pięciu słów-kluczy.

2. Artykuły autorów, dla których angielski nie jest językiem rodzimym, powinny być przed wysłaniem przeczytane przez native speakera. Oczekuje się sprawdzenia spójności pisowni, interpunkcji i skrótów, użycia języka neutralnego pod względem płci, wolnego od kolokwializmów.

3. Zapewnienie anonimowości tekstów przekazywanych do recenzji wymaga, aby w artykule w żadnym miejscu nie znalazła się informacja umożliwiająca identyfikację autora.

4. Autorzy są odpowiedzialni za uzyskanie pozwolenia na udostępnienie w ich artykule materiałów objętych prawem autorskim.

5. Prosimy o wskazanie afiliacji w artykule lub liście przewodnim.


Format
1. Wersję elektroniczną artykułu prosimy przysyłać w formacie Portable Document Format (pdf) oraz w jednym z następujących formatów: OpenDocument (odt), Microsoft® Word 97/2000/XP/2003 (doc) lub LaTeX (tex). Tekst główny powinien być napisany czcionką Times New Roman o wielkości 12 punktów i z odstępem półtorej linii.

2. Wymagane jest kodowanie Unicode. Dla symboli w nim nieprzewidzianych prosimy użyć jednoznacznych zamienników (np. #V/ na majuskułę V z akutem); w takim przypadku dodatkowo wymagana jest lista wszystkich użytych zamienników wraz z objaśnieniem.

3. Grafy, wykresy itp. winny być dołączone oddzielnie w jednym z poniższych formatów: Portable Document Format (pdf), Encapsulated PostScript (eps), Scalable Vector Graphics (svg), LaTeX (tex), Portable Network Graphics (png), JPEG (jpg), Graphics Interchange Format (gif), Tagged Image File Format (tiff), GIMP XCF Image (xcf), lub wyraźnie odręcznie.


Przesyłanie

Ostatecznie, elektroniczną wersję artykułu prosimy przysłać w dwóch formatach: pdf oraz
odt/doc/tex na adres:
barbara.podolak@uj.edu.pl


Zapora ghostwriting i guest authorship

1. Po przyjęciu artykułu do druku autor otrzymuje do podpisania oświadczenie potwierdzające własne autorstwo i nienaruszanie praw innych osób.

2. Redakcja wymaga informacji o źródłach finansowania publikacji, wkładzie instytucji naukowo-badawczych, stowarzyszeń i innych podmiotów.

3. Redakcja oświadcza, że wszelkie przypadki ghostwriting i guest authorship będą ujawniane.


Zalecany opis bibliograficzny

1. Podstawowym znakiem wyodrębniającym jest kropka. Myślnikiem oddzielamy publikację zbiorową od jej fragmentu, numery stron podajemy po dwukropku.

2. Po nazwisku stawiamy inicjał imienia zakończony kropką; inicjałów imion tego samego autora/redaktora nie rozdzielamy spacją. Kilku autorów/redaktorów oddzielamy przecinkiem. Dodatkowe dane o autorach/redaktorach zamieszczamy w nawiasie po nazwisku/nazwiskach.

3. Kursywą wyróżniamy tytuł podstawowej pozycji (książki lub czasopisma); pozostałe tytuły pozostawiamy w antykwie. W angielskich tytułach książek i artykułów stosujemy regułę zapisu małymi literami. W opisie publikacji używamy alfabetu łacińskiego.

4. Liczbowe dane uzupełniające tytuł czasopisma zapisujemy cyframi arabskimi i oddzielamy kropką.

5. Dodatkowe informacje o książce zamieszczamy po jej tytule, w nawiasie kwadratowym.

6. Nazwy miejsc wydania podajemy w języku oryginału; kilka miejsc wydania oddzielamy przecinkiem; uściślającą miejsce wydania nazwę kraju lub stanu umieszczamy w nawiasie po nazwie miasta.

7. Rozwiązanie skrótów umieszczamy na początku bibliografii, przed pozostałymi pozycjami.

W przypisach nie należy zamieszczać odniesienia do bibliografii – powinno się ono znaleźć w tekście ciągłym, np.: Harwood (2005), (Schmidt 1990), (Puzynina 1997: 22), (Nedjalkov 1988: 411; Maslov 1988: 72–73, 76; Hewson, Bubenik 1997; Heine, Kuteva 2006).

W opisie bibliograficznym dla Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis prosimy o stosowanie skrótu SLing.

Przykłady:

EWU = Benkő L. (ed.). 1993-1994. Etymologisches Wörterbuch des Ungarischen. Budapest.

Alston R.C. 2009. A bibliography of the English language from the invention of printing to the year 1800. [vol. 20: Materials in manuscript 1450–1800]. Otley (UK).

Andrason A. [forthcoming]. From resultatives to present tenses – simultaneous path of resultative constructions. – Italian Journal of Linguistics.

Bertinetto P.M., Lenci A. 2010. Iterativity vs. habituality (and gnomic imperfectivity). – Quaderni del Laboratorio di Linguistica9.1: 1–46.

Brewer C. 2005–. Examining the OED. [available at: oed.hertford.ox.ac.uk].

Campbell L. 1990. Syntactic reconstruction and Finno-Ugrian. – Andersen H., Koerner K. (eds.). Historical linguistics 1987. Amsterdam, Philadelphia: 51-94.

Georg S. (rev.). 1999-2000. Werner 1997. – Ural-Altaische Jahrbücher. Neue Folge16: 304-309.

Kowalski T. 1929. Karaimische Texte im Dialekt von Troki. [= Prace Komisji Orjentalistycznej Polskiej Akademji Umiejętności11]. Kraków.

Mańczak W. 2006. Invraisemblance de la théorie des laryngales. – HS119: 25‑34.

Preobraženskij A.G. 1959. Etimologičeskij slovar’ russkogo jazyka.[2 vols., 2nd edition (phototype)]. Moskva.

Werner H. 1997. Abriß der kottischen Grammatik. Wiesbaden.

Czasopismo ukazuje się w sposób ciągły on-line.
Pierwotną formą czasopisma jest wersja elektroniczna.