Recepcja charyzmatu sercańskiego  w duszpasterstwie młodzieży

Ks. Damian Płatek

Abstrakt

Od pierwszych wieków chrześcijaństwa Kościół dostrzegał kwestię istnienia i odkrywania charyzmatów. Są one wzbudzane we wspólnocie Kościoła przez Ducha Świętego. Charyzmaty muszą być uznane, aby móc służyć wspólnocie wierzących. Jednym z rodzajów charyzmatów są charyzmaty zgromadzeń zakonnych. Wśród nich znajduje się charyzmat zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego założonego przez o. Leona Dehona. Główny problem tego artykułu sprowadza się do pytania o przyjęcie tego charyzmatu w duszpasterstwie młodzieży. Aby rozwinąć to zagadnienie, autor w ramach teologii pastoralnej zastosował następujący schemat: przypomniał definicję charyzmatu i wynikające z tego warunki tożsamości i duszpasterstwa, krótko opisał podstawowe formy duszpasterstwa młodzieży w Polskiej Prowincji zgromadzenia Księży Sercanów, następnie opisał kwestię recepcji kościelnej oraz wysunął końcowe wnioski w postaci imperatywów duszpasterskich. Pierwszy imperatyw wymaga odwagi, by dzielić charyzmat zgromadzenia z nieustannym odkrywaniem tożsamości instytutu zakonnego. Drugi imperatyw dotyczy działalności i formacji w duchu katolickiej nauki społecznej.

From the first centuries of Christianity, the Church saw the issue of the existence and discovery of charisms. They were and are raised in the community of the Church by the Holy Spirit. They must be recognized to serve the community of believers. Charisms of religious congregations are one of the charism types. Among them is the charism of the Congregation of the Priests of the Sacred Heart of Jesus, founded by Father Leon Dehon. The main problem of the work boils down to the question of the reception of this charism in youth ministry. In order to develop such a problem, the author, in the framework of pastoral theology, used the following scheme. He recalled the definition of the charism and the resulting terms of identity and pastoral care. He briefly described the basic forms of pastoral ministry of the youth in the Polish Province of the Congregation of the Priests of the Sacred Heart of Jesus. Then he described the issue of the ecclesiastic reception and gave pastoral imperatives as final conclusions. The first imperative calls for courage in sharing the charism of the Congregation with the constant discovery of the identity of a religious institute. The other one for activity and formation in the spirit of Catholic Social Teaching. 

Słowa kluczowe: charyzmat sercański, recepcja eklezjalna, duszpasterstwo młodzieży, charyzmat , charism, Congregation of the Priests of the Sacred Heart of Jesus, ecclesial reception, youth ministry
References
Benedykt XvI, Encyklika Spe salvi o nadziei chrześcijańskiej, Rzym 2007. Dadej K., Klimat SDM II nadal trwa, „Informator SCJ” 9 (1995), s. 919-923. 
Dadej K., Sprawozdanie z działalności Sekretariatu Apostolstwa Młodzieży, „Informator SCJ” 9 (1997), s. 751. 
Franciszek, Adhortacja apostolska o głoszeniu Ewangelii we współczesnym świecie Evangelii gaudium, Rzym 2013. 
Jan XXIII, Encyklika o pokoju między wszystkimi narodami Pacem in terris, Rzym 1963. 
Jan Paweł II, Encyklika Centesimus annus, Rzym 1991. Jan Paweł II, Encyklika Veritatis splendor, Rzym 1993.
Jeżowski M., Tożsamość, w: E. Gigilewicz (red.), Encyklopedia katolicka, t. 19, Lublin 2013, kol. 946-947. 
Kamiński R., Działalność zbawcza Kościoła w teorii i praktyce pastoralnej, Lublin 2007. 
Kuta B., Kolory młodości. Tematyczne rekolekcje młodzieżowe, propozycje nabożeństw i spotkań dyskusyjnych z zastosowaniem metod aktywizujących, Kraków 2003. 
Kuta B., Sprawozdanie z działalności sercańskich rekolekcji oazowych za rok 1996, „Informator SCJ” 9 (1997), s. 757. 
Ligocki K., Z działalności domu rekolekcyjnego w Pliszczynie, „Informator SCJ” 9 (1994), s. 1009-1010. 
Michałek T., Jeszcze słowo o SDM IV..., „Informator SCJ” 9 (1997), s. 752-755. 
Michałek T., Statut Ruchu Sercańskiej Młodzieży, „Informator SCJ” 2 (1997), s. 235-243. 
Mieszczak S., Sercańskie Dni Młodych – Pliszczyn ’94, „Informator SCJ” 8 (1994), s. 817-827. 
Nadbrzeżny A., Recepcja eklezjalna, w: E. Gigilewicz (red.), Encyklopedia katolicka, t. 16, Lublin 2012, kol. 1264-1265. 
Paweł vI, Adhortacja apostolska Evangelii nuntiandi, Rzym 1975. 
Płatek D., Dylematy moralne polityki w ujęciu katolickim, Kraków 2014. 
Płatek D., Model sercańskiego duszpasterstwa młodzieży w nurcie ewangelizacyjnej funkcji Kościoła, Kraków 2017. 
Polak M., Formacja kapłanów i animatorów do duszpasterstwa młodzieży, w: P. Ochotny, M. J. Tutak, T. Wielebski (red.), Duszpasterstwo młodzieży w Polsce wobec współczesnych przemian, Warszawa 2018, 65-78. 
Ryś G., Nawrócenie pastoralne, w: K. Święs, D. Lipiec (red.), Polskie drogi nowej ewangelizacji, Lublin 2014, s. 11-19. 
Snela B., Charyzmat, w: R. Łukaszyk, L. Bieńkowski, F. Gryglewicz (red.), Encyklopedia katolicka, t. 3, Lublin 1985, kol. 92-98. 
Śmiertka z., Wiadomości z działalności domu rekolekcyjnego w Węglówce, „Informator SCJ” 9-10 (1992), s. 996-998.
Z działalności pastoralno-charytatywnej i kulturalnej alumnów oraz księży naszego Seminarium w Stadnikach w roku 1994, „Informator SCJ” 1 (1995), s. 95-100.