Dwóch Świadków Chrystusa w historii egzegezy (Ap 11,3-13)

Robert Żarnowski

Abstrakt

Artykuł prezentuje przegląd historycznych propozycji identyfikacji tajemniczych Dwóch Świadków z Ap 11,3-13. Problem ten był wielokrotnie podejmowany w historii egzegezy, czego rezultatem jest bardzo duża ilość proponowanych rozwiązań o rozległym zakresie tematycznym. W celu uporządkowania danych, zebrane propozycje zostały podzielone na cztery grupy – interpretacje odnoszące się do Starego Testamentu, Nowego Testamentu, identyfikacje pozabiblijne i identyfikacje symboliczne. W ramach każdej z grup zaprezentowano po kilka propozycji oraz podstawowe argumenty wysuwane przez poszczególnych badaczy. Odnotowano również fakt, że tak duża ilość proponowanych interpretacji powoduje, że zwięzłe zaprezentowanie całości zagadnienia jest bardzo trudne i już na wstępie konieczne jest zawężenie zakresu badań. Ostatecznie jednak symboliczny sposób interpretowania tekstu perykopy wydaje się najwłaściwszy.

The Two Witnesses of Christ in the history of exegesis (Rev 11,3-13)

The article presents a review of historic proposals for the identification of the mysterious Two Witnesses from Rev 11,3-13. This problem has been repeatedly undertaken in the history of exegesis, which results in a very large number of proposed solutions with a wide thematic scope. In order to organize the data, the proposals were divided into four groups – interpretations referring to the Old Testament and to the New Testament, extra-biblical identifications and symbolic identifications. In each group were presented several proposals and basic arguments put forward by individual researchers. It has also been noted that such a large number of proposed interpretations makes it difficult to present the whole issue concisely and very thoroughly, and therefore at the outset it is necessary to narrow the scope of research. In conclusion, the symbolic way of interpreting the text seems to be the most appropriate.

Słowa kluczowe: świadek, świadectwo, Apokalipsa, męczeństwo, tożsamość , witness, testimony, Revelation, martyrdom, identity
References

 Allo E. B., LApocalypse, Paris 1921.

Ambroży, Expositio super septem visiones libri Apocalypsis: PL 17, 765-970.

Andrzej z Cezarei, Commentarius in Apocalypsin: PG 106, 207-486.

Anzelm, Enarrationes in Apocalypsin: PL 162, 1499-1586.

Augustyn, Epistola CXCIII: PL 33, 869-874.

Aune D. E., Revelation 6-16, Dallas 2002, Word Biblical Commentary” 52B.

Barclay W., Objawienie św. Jana, Warszawa 1981.

Berger K., Die Auferstehung des Propheten und die Erhöhung des Menschensohnes. Traditionsgeschichtliche Untersuchung zur Deutung des Geschicks Jesu in frühchristlichenTexten, Göttingen 1976, Studien zur Umwelt des Neuen Testaments” 13.

Boecher O., Cristus Exorcista: Dämonismus und Taufe in Neuen Testament, Stutt- gart 1972.

Budzanowska D., Zabici w mieście, gdzie ukrzyżowano ich Pana. Ap 11,8 w świetle dawnych komentarzy łacińskich, owo Krzyża” 2 (2008), s. 157-176.

Budzanowska D., Linke W. (red.), Pierwsze łacińskie komentarze do Apokalipsy. Hipolit,Wiktoryn, Hieronim, Tykoniusz, Warszawa 2011, „Florilegium. Studia Classica, Mediaevalia et Neolatina” 1.

Considine J., The Two Witnesses: Apoc. 11:3-13, Catholic Biblical Quarterly” 8 (1946), s. 377-392.

Feuillet A., Essai linterpretation du Chapitre XI de LApocalypsa, New Testament Studies” 4 (1957), s. 183-200.

Gry L., Les Chapitres XI et XII de LApocalypse, „Révue Biblique 31 (1922), s. 203-214.

Gryglewicz F., Interpretacja Apokalipsy św. Jana, Ruch Biblijny i Liturgiczny” 6 (1965), s. 346-357.

Hipolit, Demonstratio de Christo et Antichristo: PG 10, 725-786.

Jankowski A., Apokalipsa św. Jana. Wstęp – przead z oryginału komentarz, Poznań 1959 Pismo Śwte Nowego Testamentu” 12.

Kasjodor, Complexiones in Apocalypsi: PL 70, 1405-1418.

King Wai Siew A., The War Between the Two Beasts and the Two Witnesses. A Chiastic Reading of Revelation 11.1-14.5, London 2005.

Kruczek P., Dwaj świadkowie Apokalipsy (11,3), w: E. Szewc (red.), Światła prawdy Bożej. Ks. prof. Lechowi Stachowiakowi w 70. roczniurodzin, Łódź 1996, s. 125-138.

Lohse E., Objawienie św. Jana, Warszawa 1985.

Marcin z Tours, Expositio Libri Apocalypsis: PL 209, 299-420.

Min Byong-Soeb P., I due testimoni di Apocalisse 11, 1-13. Storia, interpretazione, teologia, Roma 1991.

Munck J., Petrus und Paulus in der Offenbarung Johannis. Ein Beitrag zur Auslegung der Apokalypse, Kopenhaga 1950.

Oberweis M., Das Martyrium der Zebedaiden in Mk 10.35-40 (Mt 20.20-3) und Offb 11.3-13,New Testament Studies” 44 (1998), s. 74-92.

Ostski P., Objawienie Jezusa Chrystusa. Praktyczny komentarz do Apokalipsy, Ząbki 2005.

Rubinkiewicz R., Wprowadzenie do apokryfów Starego Testamentu, Lublin 1987.

Satake A., Die Gemeindeordnung in der Johannesapokalypse, Neukirchen 1966.

Stahr J., Dwaj Świadkowie Apokalipsy, Ruch Biblijny i Liturgiczny 3/4-6 (1950), s. 267-294.

Stern D. H., Komentarz żydowski do Nowego Testamentu, Warszawa 2005.

Strand K., The Two Witnesses of Rev. 11:3-12, Andrews University Seminary Studies” 19/2 (1981), s. 127-135.

Wiktoryn z Petowium, Commentarii in Apocalypsin: PL 5, 317-344.

Wojciechowski M., Apokalipsa św. Jana. Objawienie, a nie tajemnica, Częstochowa 2012, Nowy Komentarz Biblijny – Nowy Testament” 20.