Maryja jako ikona sakramentalnego stylu życia w Duchu Świętym

Ks. Adam Pastorczyk

Abstrakt

Celem niniejszego artykułu jest ukazanie Maryi jako ikony sakramentalnego stylu życia w Duchu Świętym. Ikoniczność życia Maryi polega przede wszystkim na manifestacji nie swojego, lecz otrzymanego w dniu Zwiastowania, nowego życia – Jezusa Chrystusa. Maryja nie naucza doktryny, nie opisuje Boga, nie tworzy o Nim abstrakcyjnych pojęć, lecz pozwala doświadczyć Jego realnej obecności. Od samego początku, również wspólnota Kościoła uczestniczy w ikonicznym stylu życia Maryi, ukazując światu przyjętą nowość. Tego sakramentalnego stylu życia chrześcijanie ani nie pożyczyli, ani nie skopiowali od nikogo. To jest coś na wskroś oryginalnego, coś, czego świat im nie może dać, ale za to oni mogą dać to światu.

Mary as an icon of a sacramental lifestyle in the Holy Spirit

The purpose of this article is to show Mary as an icon of the sacramental lifestyle in the Holy Spirit. The iconic character of Mary’s life consists above all in the manifestation, not her own, but received on the day of the Annunciation, the new life – Jesus Christ. Mary does not teach the doctrine, does not describe God, does not create abstract concepts about Him, but allows us to experience His real presence. From the very beginning, the Church also participates in the iconic style of Mary’s life, showing the accepted novelty to the world. Christians have neither borrowed nor copied this sacramental lifestyle from anyone. This is something completely original, something that the world cannot give them, but they can give it to the world.

Słowa kluczowe: Maryja, ikona, życie organiczne, życie sakramentalne, Duch Święty / Mary, icon, organic life, sacramental life, the Holy Spirit
References

Bonaccorso G., Il rito e laltro. La liturgia come tempo, linguaggio e azione, Città del Vaticano 2001.

Bonaccorso G., La comunicazione non verbale in unecclesiologia dellincontro, Annali Studi Religiosi” 1(2000), s. 55-68.

Del Giudice U. R., Luno o laltro? Il concetto di alterità tra differenza mistica e sintesi simbolica, Napoli 2009.

Govekar N. (red.), Il rosso della piazza doro. Intervista a Marko Ivan Rupnik su arte, fede ed evangelizzazione, Roma 2013.

Guardini R., La fine dellepoca moderna, Brescia 1960.

Guardini R., La funzione della sensibilità nella coscienza religiosa, w: G. Sommavilla (red.), Scritti filosofici, t. 2, Milano 1964, s. 137-190.

Pastorczyk A., Potrzeba jednego, https://profeto.pl/potrzeba-jednego- (odczyt z dn. 24.10.2019 r.).

Pellegrino C., Maria di Nazaret, Profezia del Regno. Un approccio narrativo a Lc 1,34, Roma 2014.

Salmann E., Levento intercorporeo tra verità e rito, w: A. N. Terrin (red.), Liturgia e incarnazione, Padova 1997, s. 21-44.

Špidlík T., La preghiera secondo la tradizione dellOriente cristiano, Roma 2008.

Špidlík T., Rupnik M. I., Una conoscenza integrale. La via del simbolo, Roma 2010.

Tenace M., Cristiani si diventa. Dogma e vita nei primi tre concili, Roma 2013.

Tenace M., Dire luomo, t. 2. Dallimmagine di Dio alla somiglianza. La salvezza come divinizzazione, Roma 2014.

Wons K., Cała piękna. Lectio divina z Maryją, Kraków 2017.