Postmodernizm – nowe wyzwania ewangelizacyjne

Ks. Władysław Majkowski

Abstrakt

Chrześcijaństwo ma swoje źródło w fakcie Bożej miłości do człowieka. „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony” (J 3,16-17). Ta „Dobra Nowina” o zbawieniu dokonanym w Osobie Jezusa Chrystusa jest skierowana do każdego człowieka, aby przywrócić pierwotną perspektywę jego życiu. Dobra Nowina dociera do człowieka przez jej głoszenie tym, którzy jeszcze jej nie przyjęli, ale też i tym, którzy – z jakiegokolwiek powodu – od niej odeszli.

W Europie, począwszy od Oświecenia, zaczęła się powolna dechrystianizacja społeczeństw. Racjonalizm powoli wypierał religijne postawy, a pragmatyzm parł w kierunku urządzania królestwa ziemskiego, wyłączając perspektywę eschatologiczną. W tym samym kierunku zadziałały dwie ateistyczne ideologie: marksizmu i nazizmu. W konsekwencji społeczeństwa europejskie zaczęły odchodzić od chrześcijaństwa, przyjmując sposób życia bez Boga. Do tego stylu życia włączona została nowa perspektywa – postmodernizm, której sednem jest kryzys epistemologiczny i kryzys wartości. Te ostatnie zmiany stawiają przed chrześcijaństwem nowe, dotąd nieznane, wyzwania. Chodzi o nowe formy dotarcia z przesłaniem ewangelicznym do tych, którzy żyjąc w nowym świecie społeczno-kulturowym, ulegli dechrystianizacji.

Postmodernism – the new challenges of evangelization

Christianity has its source in the fact of God’s love for Man. „For God so loved the world that he gave his only Son, so that everyone who believes in him might not perish but have eternal life. For God did not sent his Son into the world to condemn the world, but that the world might be saved through him” (Jn 3,16-17). This „Good News” about the salvation accomplished in the Person of Jesus Christ is addressed to every human being to restore his original perspective. The Good News reaches people through its preaching to those who have not yet received it, but also to those who, for whatever reason, have departed from it.

In Europe, starting from the Enlightenment, slow de-Christianization of societies began. Rationalism slowly began to supplant religious attitudes, and pragmatism moved towards the organization of the earthly kingdom, excluding the eschatological perspective. Two atheistic ideologies worked in the same direction: Marxism and Nazism. As a consequence, European societies began to move away from Christianity, adopting a way of life without God. A new perspective of postmodernism has been included in this lifestyle, the essence of which is the epistemological crisis and the crisis of values. These recent changes pose new, previously unknown challenges to Christianity. As a result, a need arises for new forms of preaching the Gospel to these people.

Słowa kluczowe: ewangelizacja, laicyzacja, racjonalizm, postmodernizm, kryzys epistemologiczny / evangelization, secularization, rationalism, postmodernism, epistemological crisis
References

Bejma U., Ruch New Age jako ideologia kultury postmodernistycznej, w: T. Bąk, W. Majkowski (red.), Kultura polska. Kierunki i dynamika zmian, Warszawa 2009, s. 45-70.

Bronk A., Krajobraz postmodernistyczny, Ethos” 33-34 (1996), s. 79-100.

Ferraris M., Manifesto del nuovo realismo, Bari 2012.

Franciszek, Adhortacja Evangelii gaudium, Rzym 2013.

Grzegorczyk A., Postmodernizm przeciwko prawdzie, Ethos 33-34 (1996), s. 150-159.

Jan Paweł II, Encyklika Redemptor hominis, Rzym 1979.

Majkowski W., Le sfide alla missione nel nuovo contesto geopolitico, culturale e religioso, Studia et Documenta” 20 (2007), s. 193-206.

Majkowski W., Od sekularyzacji do sekularyzmu, w: A. Wołk (red.), Człowiek i speczstwo w dobie przemian, Warszawa 2005, s. 118-130.

Mazurkiewicz P., Katolicka nauka speczna – aktualne wyzwania, Speczeństwo” 4(144) (2018), s. 22-32.

Paweł VI, Adhortacja Evangelii nuntiandi, Rzym 1975.

Paw VI, Dekret o posłudze i życiu prezbitew Presbyterorum ordinis, Rzym 1965.

Scannone J. C., Teologia serena, fatta in ginocchio, Civil Cattolica 3935 (2014), s. 421-432.

II Sobór Watykski, Dekret o misyjnej dzialności Kościoła Ad gentes divinitus, Rzym 1965.

II Sobór Watykski, Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes, Rzym 1965.

Szacki J., Historia myśli socjologicznej, Warszawa 2002.

Szahaj A., Co to jest postmodernizm?, Ethos” 33-34 (1996), s. 63-78.

Vattimo G., La fine della modernità, Milano 2011.

Viscardi L., Ta gmatwanina postmodernizmu, Speczeństwo 4(144) (2018), s. 73-87.

Ziembicki Z., Postmodernizm a dylematy człowieka, Ethos 33-34 (1996), s.141-149.