Tłumaczenie „poezji konkretnej” jako przykład zastosowania metody gramatyczno-tłumaczeniowej w nauce języka niemieckiego

Anna Witkowska

Abstrakt

W letnim semestrze 2005 roku przeprowadziłam ze studentami filozofii ćwiczenia z tłumaczenia wybranych wierszy z niemieckiej „poezji konkretnej” (niem. konkrete Poesie) na język polski. Wykonanie poprawne zadania miało stanowić podstawę do zaliczenia lektoratu przed końcowym egzaminem po kursie trwającym 120 godz. na poziomie A2/B1. Jako materiał posłużyły utwory Volkera Erhardta, Rudolfa Otto Wiemera, Theo Weinobsta, Josefa Redinga, Inge Meidinger-Geise i innych.
Poezja konkretna jako zjawisko literackie przeżywała swój rozkwit w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych ubiegłego wieku we wszystkich językach. Istotę jej stanowi użycie fonetycznych, wizualnych i akustycznych wymiarów języka jako środka ekspresji literackiej. Wiersz staje się nie tylko utworem literac-kim, lecz także obrazem, rysunkiem, dziełem artystycznie interdyscyplinarnym. Utwory poezji konkretnej to swego rodzaju koncepty graficzno-semantyczne wzbudzające zazwyczaj swoją formą zainteresowanie studentów.
Atrakcyjność formalna utworów została niniejszym wykorzystana do celów dydaktycznych i potraktowana jako materiał do ćwiczeń mających nie tylko wzbogacić słownictwo, zinterpretować tekst, lecz także zapoznać z pewnym zjawiskiem literackim.

References

Dakowska M., 2005. Teaching English as a Foreign Language. Warszawa: PWN.

Gadacz I., 2008. Kluczowe metody nauczania języków obcych a kontekst kulturowy. Częstochowa: Biuletyn Informacji Publicznej Samorządowego Ośrodka Doskonalenia w Częstochowie.

Głowiński M., Kostkiewiczowa T., Okopień-Sławińska A., Słowiński J., 2002. Słownik terminów literackich. Ossolineum.

Hymes D., 1980. Socjolingwistyka i etnografia mówienia [w:] Język w świetle nauki. Wybór B. Stanosz. Warszawa: Czytelnik.

Komorowska H., 2001. Metodyka nauczania języków obcych. Warszawa: Fraszka Edukacyjna.

Lewicka G., 2007. Glottodydaktyczne aspekty akwizycji języka drugiego a konstruktywistyczna teoria uczenia się. Wrocław: Oficyna Wydawnicza ATUT, Wrocławskie Wydawnictwo Oświatowe.

Lipold G., 1991. Deutsch erlernen – Deutsch erwerben. Wien: Edition Praesens.

Mackiewicz M. (red.), 2005. Dydaktyka języków obcych a kompetencja kulturowa i komunikacja interkulturowa.

Sapir E., 1978. Kultura, język, osobowość. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Schmieder D., Rückert G., 1977. Kreativer Umgang mit konkreter Poesie. Basel, Wien: Herder. Freiburg im Breisgau.

Skowronek B., 1997. Methodologische Rekonstruktion glottodidaktischer Theorien. Poznań: Wyd. Naukowe Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu.

Czasopismo ukazuje się w sposób ciągły on-line.
Pierwotną formą czasopisma jest wersja elektroniczna.