Porozumienie bez przemocy. Jak wykorzystać empatyczną komunikację na sali porodowej?

Barbara Baranowska,

Antonina Doroszewska

Abstrakt

Non-violent communication. How to use empathic communication in the delivery room?

The process of birth has become a medical procedure, the correctness of which is monitored by obstetricians and midwives. In a hospital setting, the needs of a woman giving birth are not always taken into account. Over the years, women have been pushed into areas of objective rather than subjective treatment in obstetric care. Despite significant positive changes in perinatal care in Poland, many women giving birth do not understand why they are experiencing harm and violence from medical personnel. At the same time, the movement of the humanization of midwifery, emphasizing the patient's subjectivity, strengthens the active role of the mother in the delivery room, opening the possibility of using new methods of communication. Non-violent communication, developed by Marshall Rosenberg, assumes communication based on the recognition of needs and emotions, and allows for the complete elimination or at least limitation of the possibility of violence in dialogue in any form, psychological or physical. The aim of the article is to show how the empathic reception of the interlocutor's message can be an alternative to the communication of the delivery tract that women recall. Base on the experiences of women giving birth, a simulation of "reversing traumatic perinatal experiences" will be created through a proposed change in the pattern of communication.

Słowa kluczowe: poród, położna, porozumienie bez przemocy, komunikacja empatyczna, childbirth, midwife, non-violent communication, empathy
References

1.       Doroszewska A., Opieka okołoporodowa w Polsce po transformacji ustrojowej – między medykalizacją a demedykalizacją?, „Ann. Univ. Mariae Curie-Sklodowska Sect. I – Philosophia-Sociol.” 2017; 41 (2): 47.

2.       Doroszewska A., Medykalizacja porodu w Polsce. Raport z monitoringu oddziałów położniczych, Fundacja „Rodzić po ludzku”, Warszawa 2017.

3.       Adamska-Sala I., Baranowska B., Doroszewska A., Piekarek M., Pietrusiewicz J., Raport z monitoringu oddziałów położniczych. Opieka okołoporodowa w Polsce w świetle doświadczeń kobiet, Fundacja „Rodzić po ludzku”, Warszawa 2018.

4.       Baranowska B., Tymińska A., Kubicka-Kraszyńska U., Monitoring wdrażania nowych standardów okołoporodowych w wybranych placówkach położniczych województwa mazowieckiego, Fundacja „Rodzić po ludzku”, Warszawa 2013.

5.       Doroszewska A., Nowakowski M., Medykalizacja opieki okołoporodowej, Zeszyty Naukowe Ochrony Zdrowia. Zdrowie Publiczne i Zarządzanie” 2017; 15 (2): 172–177.

6.       Berg M., Lundgren I., Hermansson E., Wahlberg V., Women’s experience of the encounter with the midwife during childbirth, „Midwifery” 1996; 12 (1): 11–15.

7.       Bohren M.A., Hofmeyr G.J., Sakala C., Fukuzawa R.K., Cuthbert A., Continuous support for women during childbirth, „The Cochrane Library” 2017.

8.       Soet J.E., Brack G.A., DiIorio C., Prevalence and predictors of women’s experience of psychological trauma during childbirth, „Birth” 2003; 30 (1): 36–46.

9.       Baranowska B., Oksytocyna, jakiej nie znamy, w: Baranowska B. (red.), Wokół porodu. Wybrane zagadnienia medycyny opartej na dowodach naukowych, Fundacja „Rodzić po ludzku”, Warszawa 2015: 6–10.

10.   Simpson K.R., James D.C., Knox G.E., Nurse-physician communication during labor and birth: Implications for patient safety, „J. Obstet. Gynecol. Neonatal Nurs.” 2006; 35 (4): 547–556.

11.   Miller S., Lalonde A., The global epidemic of abuse and disrespect during childbirth: History, evidence, interventions, and FIGO’s mother–baby friendly birthing facilities initiative, „Int. J. Gynecol. Obstet.” 2015: 131 (S1): S49–S52.

12.   Mobbs N., Williams C., Weeks A., Humanising birth: Does the language we use matter? „BMJ Opin.” 2018; http://blogs.bmj.com/bmj/2018/02/08/humanising-birth-does-the-language-we-use-matter/ (dostęp: ?).

13.   Tan T., Zhou H., Kelly M., Nurse–physician communication – An integrated review, „J. Clin. Nurs.” 2017; 26 (23–24): 3974–3989.

14.   Doroszewska A., Ogólne zasady komunikowania się lekarza i pacjenta. Etyka komunikacji, w: Ostrowska A. (red.), Jak rozmawiać z pacjentem. Anatomia komunikacji w praktyce lekarskiej, Wydawnictwo IFiS PAN, Warszawa 2017: 15–40.

15.   Decety J., Jackson P.L., The functional architecture of human empathy, „Behav. Cogn. Neurosci. Rev.” 2004; 3 (2): 71–100.

16.   Rosenberg M., Model for Nonviolent Communication, New Society Publishers, Pennsylvania 1983.

17.   Rosenberg M., Nonviolent Communication: A language of Life, Puddle Dancer Press, Encinitas 2003.

18.   Juncadella C.M., What is the Impact of the Application of the Nonviolent Communication Model on the Development of Empathy? Overview of Research and Outcomes, University of Sheffield, Sheffield 2013.

19.   Rosenberg M., Nonviolent Communication – A Language of Compassion, Puddle Dancer Press, Encinitas 2002.

20.   Maslow A.H., A theory of human motivation, „Psychological Review” 1943; 50 (4): 370.

21.   Museux A.-C., Dumont S., Careau E., Milot É., Improving interprofessional collaboration: The effect of training in nonviolent communication, „Soc. Work Health Care” 2016; 55 (6): 427–439.

22.   Nosek M., Nonviolent communication: A dialogical retrieval of the ethic of authenticity, „Nurs Ethics” 2012: 19 (6): 829–837.

23.   Rosenberg M., Molho P., Nonviolent (empathic) communication for health care providers, „Haemoph. of J. World Fed. Hemoph.” 1998; 4 (4): 335–340.

24.   Wacker R., Dziobek I., Preventing empathic distress and social stressors at work through nonviolent communication training: A field study with health professionals, „J. Occup. Health Psychol.” 2018; 23 (1): 141–150.

25.   Marlow E., Nyamathi A., Grajeda W.T., Bailey N., Weber A., Younger J., Nonviolent communication training and empathy in male parolees, „J. Correct Health Care” 2012; 18 (1): 8–19.

26.   Sears M., Humanizing Health Care with Nonviolent Communication, Universe, New York 2006.

27.   Sears M., Humanizing Health Care Creating Cultures of Compassion with Nonviolent Communication, Puddle Dancer Press, Encinitas 2010.

28.   Beard J., Beard D., English E., A new communication skills course for junior doctors, „Med. Educ.” 2009; 43 (5): 496–497.

29.   Buckley S.J., Ecstatic birth: Nature’s hormonal blueprint for labor, E-book, 2010.

30.   Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 września 2012 roku w sprawie standardów postępowania medycznego przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu opieki okołoporodowej sprawowanej nad kobietą w okresie fizjologicznej ciąży, fizjologicznego porodu, połogu oraz opieki nad noworodkiem, Dz.U. 2012 poz. 1100.

31.   Ustawa z dnia 6 listopada 2008 roku o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, Dz.U. 2009 Nr 52 poz. 417 z późn. zm.

32.   Doroszewski J., Podstawy współczesnej komunikacji lekarskiej, w: Markowski A., Doroszewski J., Kulus M. (red.), Porozumienie z pacjentem. Relacje i komunikacja, Wolters Kluwer, Warszawa 2014: 13–22.

33.   Tunçalp Ӧ., Pena-Rosas J.P., Lawrie T., Bucagu M., Oladapo O.T., Portela A. et al., WHO recommendations on antenatal care for a positive pregnancy experience – going beyond survival, „ Int. J. Obstet. Gynaecol.” 2017; 124 (6): 860–862.

34.   World Health Organization, WHO recommendations: Intrapartum care for a positive childbirth experience, Geneva 2018.

 

 

 

 

Czasopismo ukazuje się w sposób ciągły on-line.
Pierwotną wersją czasopisma jest wersja elektroniczna publikowana w internecie.