Infantylizm semantyczny w dyskursach publicznych

Aleksander Kiklewicz

Abstrakt
The author considers the processes of public communication, in particular of media communication, in the light of categories of semiotics and social psychology. The center of attention is the phenomenon of pragmatics without semantics, ie. dependence of the communication activities on the purpose of the persuasive influence and devaluation of the semantic information. Semantic infantilism is treated as a marginalization (both by the sender and the recipient) of the semantic information under the influence of the pragmatic factors, especially under the influence of the persuasive purpose. Among symptoms of semantic infantilism are: greater or lesser undecidability of the meaning of expression, lack of proper control over the semantic information, deconstruction of the expression, ie. distortion of its forms and structure. The author focuses in this article on the different types of semantic infantilism in the public discourses, namely, such as: 1) the semantic undecidability; 2) tunnel vision (particularly naive realism); 3) ontological/epistemic unrepresentativeness; 4) lack of semantic consistency; 5) redundancy and semantic satiation.
Słowa kluczowe: dyskurs, komunikacja językowa, media, infantylizm semantyczny, manipulacja, psychologia komunikowania
References

Bibliografia

Awdiejew A., Habrajska G. (2006). Wprowadzenie do gramatyki komunikacyjnej. Tom 2. Łask.

Barthes R. [Барт P.] (1989). Избранные работы. Семиотика, поэтика. Москва.

Barthes R. (1968). Suivi de Eléments de sémiologie. Paris.

Berger P., Luckmann T. (1966). The Social Construction of Reality. Treatise in the Sociology of Knowledge. London.

Brinker K. (1985). Linguistische Textanalyse. Eine Einführung in Grundbegriffe und Methoden. Berlin.

Buttler D., Kurkowska H., Satkiewicz H. (1987). Kultura języka polskiego. Zagadnienia poprawności leksykalnej (słownictwo rodzime). Warszawa.

Chyliński M. (2011). Dziennikarstwo public relations: równowaga sił ekonomice, zainteresowania publiczności. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3–4, s. 28–47.

Culbertson H.M., Stempel G.H. (1985). “Media Malaise”: Explaining Personal Optimism and Societal Pessimism About Health Care. Journal of Communication, nr 35/2, s. 180–190.

Duszak A. (2005): potrzebie komunikacji udanej. W: A. Duszak, N. Pawlak (red.). Anatomia szczęścia. Emocje pozytywne językach kulturach świata (s. 43–51). Warszawa.

Enfield J. (2004). Całuj mów. Prawdziwa historia pocałunku. Warszawa.

Fill A. (1993). Ökolinguistik. Eine Einführung. Tübingen.

Fleischer M. (1991). Die Semiotik des Spruches. Kulturelle Dimensionen moderner Sprüche (an deutschem und polnischem Material). Bochum.

Goban-Klas T. (2005). Media komunikowanie masowe. Teorie analizy prasy, radia, telewizji Internetu. Warszawa.

Goban-Klas T. (2007). Poskramianie dziennikarzy. Instrumentarium demokracji dyktatorskiej. W: M. Szpunar (red.). Media polityka (s. 139–151). Rzeszów.

Iwanowa N. [Иванова Н.] (2001/2014). Пересекающиеся параллели. Борис Пастернак и Анна Ахматова. Знамя. IX. URL: [magazines.russ.ru/znamia/2001/9/ivan.html; 19.11.2014].

Jabłoński W. (2007): Kreowanie informacji. Media relations. Warszawa.

Jakobson A.A. [Якобсон А.А.] (2014). Из тетрадей [antho.net/library/yacobson/texts/from-copybook.html#s1; 19.11.2014].

Jaskólski A. (2013). Способы нейтрализации и преуменьшения негативной оценки денотата в языке власти в России. Przegląd Rusycystyczny, nr 3 (143), s. 145–153.

Kajtoch W. (1999). Odlotowe bez dwóch zdań. Kultura języka, stylu, perswazji czasopismach dla młodzieży. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3–4, s. 79–102.

Kajtoch W. (2000). Fan idol Bravopewnych wzorcach zachowań. W: W. Strykowski, (red.). III Międzynarodowa Konferencja Media Edukacja (s. 145–156). Poznań.

Kajtoch W. (2009). świecie tabloidowych nagłówków. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3–4, s. 25–41.

Kiesler C.A. (1971). The Psychology of Commitment. Experiments Linking Behavior to Belief. New York.

Kiklewicz A. (2005). Zur suggestiven Funktion des Textes. Acta Neophilologica, nr VII, s. 131–146.

Kiklewicz A. (2006a): Demokratyzacja języka postmodernizm (czynnik antropologiczno-społeczny we współczesnych dyskursach postmodernistycznych). Południowosłowiańskie Zeszyty Naukowe. Język, literatura, kultura, nr III, s. 9–20.

Kiklewicz A. (2006b): Modny wyraz – przymiotnik wirtualny (zestawieniu przymiotnikiem niemieckim virtuell oraz rosyjskim virtual’nyj). Poradnik Językowy, nr 1, s. 12–28.

Kiklewicz A. (2007): Притяжение языка. Т. 1. Семантика. Лингвистика текста. Ком­муникативная лингвистика. Olsztyn.

Kiklewicz A. (2010). Modelowanie parametryczne przestrzeni komunikacyjnej (aspekty stylistyczne). W: M. Graszewicz, J. Jastrzębski (red.). Teorie komunikacji mediów. T. 2 (s. 55–67). Wrocław.

Kiklewicz A. (2011). Pragmatyka bez semantyki. W: A. Kiklewicz (red.). Język poza granicami języka 2. Semantyka pragmatyka: spór pierwszeństwo. Tom 1: Aspekty lingwistyczno-semiotyczne (s. 25–70). Olsztyn.

Kiklewicz A. (2012a). Czwarte królestwo. Język kontekst dyskursach współczesności. Warszawa.

Kiklewicz A. (2012b). Infantylizm semantyczny we współczesnych dyskursach publicznych. Stil, nr XI, s. 95–111.

Kiklewicz A. (2013). Semantyka pragmatyka dyskursie: dialektyka wzajemnych relacji. W: M. Grech, A. Siemes (red.). Badanie projektowanie komunikacji (s. 227–252). Wrocław.

Kiklewicz A. (2014a). Правда и языковая номинация. Przegląd Rusycystyczny, nr. 2, s. 7–31.

Kiklewicz A. (2014b). Синтаксические конструкции с лексическим повтором и их семантические функции. W: A. Sitarski (red.). Zeszyty Naukowe WSJO Świeciu. III (s. 129–145). Świecie.

Kolbuszewska D. (2008): Media dialog. Jak powstrzymać polską wojnę na słowa? W: J. Stranz (red.). Dialog żywiole wyobraźni (s. 180–195). Poznań.

Korzeniowski K. (2010). Paranoja polityczna. Charakterystyka zjawiska metody jego pomiaru. Przegląd Psychologiczny, nr 53/2, s. 145–162.

Lis T. (2004). Nie tylko fakty. Warszawa.

Łagoda J. (2004). Ilustrowane szczęście: ilustrowany kicz. Przegląd Humanistyczny, nr 3, s. 87–102.

Magdoń A. (1995). Duch zabawy mediach. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3–4, s. 7–16.

Markowski A. (2006). Kultura języka polskiego. Teoria. Zagadnienia leksykalne. Warszawa.

Mcluhan M. (2004). Zrozumieć media. Przedłużenia człowieka. Warszawa.

Mrozowski M. (2001). Media masowe. Władza, rozrywka biznes. Warszawa.

Newton K. (1999). Mass Media Effects: Mobilisation or Media Malaise. British Journal of Political Science, nr 29/4, s. 577–599.

Norman B.J. [Б. Ю. Норман] (1991). Лингвистика каждого дня. Минск.

Olszanowski M. (2008). Pamięć tunelowa obiektów emocjonalnych. Studia Psychologiczne, nr XLVI/4, s. 51–64.

Piekot T. (2006). Dyskurs polskich wiadomości prasowych. Kraków.

Pisarek W. (2002). Nowa retoryka dziennikarska. Kraków.

Pisarek W. (1993). nowomowie inaczej. Język Polski, LXXII, s. 1–9.

Poczepcow G.G. [Г.Г. Почепцов] (2001): Теория коммуникации. Москва.

Prochwicz K., Żuchowicz J. (2009). Dostępność znaczeń schizofrenii. Badania nad zjawiskiem wysycania znaczeń obrazów. Studia Psychologiczne, nr 47/2, s. 83–93.

Prochwicz K., Żuchowicz J. (2013). The role of non-semantic factors in semantic satiation effect in schizophrenia. European Journal of Psychiatry, nr 27/2, s. 81–88.

Robinson M.J. (1975). American political legitimacy in an era of electronic journalism. W: D. Cater, R. Ad­ler (eds.). Television as Social Force: New Approaches to TV Criticism (s. 97–139). New York–London.

Ruesch J., Bateson G. (1968). Communication: The Social Matrix of Psychiatry. New York.

Schulz W. (2006): Komunikacja polityczna. Koncepcje teoretyczne wyniki badań empirycznych na temat mediów masowych polityce. Kraków.

Skalski T. (2002). Sprawcza funkcja języka. zagadnień naturalizacji umysłu języka. Łódź.

Skrendo A., Jarzębowski Z., Madejski J. (2004). Czy istnieje paradygmat poststrukturalistyczny? Trójgłos dyskusji. W: A. Kiklewicz (red.). Paradygmaty filozofii języka, literatury teorii tekstu. Pogranicza metodologiczne (s. 289–302). Słupsk.

Tynianow J.N. [Тынянов Ю.Н.] (1977). Поэтика. История литературы. Кино. Москва.

Wandhoff H. (2005). Die Macht der Schrift. Münster.

Warchala J. (2007). Perswazja prawda tekście reklamowym. Prace Filologiczne, nr LIII, s. 683–689.

Watzlawick P. (1976). Wie wirklich ist die Wirklichkeit? Wahn, Täuschung, Verstehen. München–Zürich.

Winterhoff-Spurk P. (2007). Psychologia mediów. Kraków.

Czasopismo ukazuje się w sposób ciągły on-line.
Pierwotną wersją czasopisma jest wersja elektroniczna publikowana w internecie.