Utrzymywanie się w żywiole myślenia jako zadanie pedagogiki

Piotr Zamojski

Abstrakt

W niniejszym artykule badam związek myślenia i pedagogiki. Rozpoczynam od krytyki dominacji rozumu instrumentalnego jako formy bezmyślności. Następnie analizuje modus pseudomyślenia, który oznacza redukcję badań edukacyjnych do intelektualnej zabawy wielością dyskursów. Wreszcie – idąc tropem Heideggera – próbuję rozpoznać istotę myślenia, która zostaje uchwycona jako podążanie za wymykającą się rzeczą. W odniesieniu do tego stawiam tezę, wedle której zadaniem pedagogiki jest wychodzenie od rzeczy i skupienie się na rzeczach. Następnie próbuje prześledzić konsekwencje takiego stanowiska.

Abstract

In this article I investigate the connection between thinking and pedagogy (understood as educational theory). I start with the critique of the domination of instrumental reason, where this domination is depicted as a form of thoughtlessness. Next I analyse a mode of pseudo-thinking, a term grasping the tendency to reduce educational research to intellectual play with multitude of discourses. Finally – following Heidegger – I try to relate to the essence of thinking itself which is grasped in terms of following a thing in its withdrawal. Consequently I develop a thesis that the task of pedagogy is the departure from and focus on things. In conclusion I make an attempt to display some consequences of this standpoint.

Słowa kluczowe: myślenie, bezmyślność, pseudomyślenie, Heidegger, rzecz, thinking, thoughtlessness, pseudo-thinking, a thing

Pierwotną wersją czasopisma jest wersja elektroniczna publikowana w internecie.