Czerwone buty i „bosość” stóp, czyli „substytut braku” w Janie Tajemniku Bolesława Leśmiana

Aneta Płaza

Abstrakt

 

Autorka artykułurozważa kwestię niemożności poznawczej wyobcowanego indywiduum. Prezentuje bohatera klechdy jako emblemat cierpiącego, dramatycznie świadomego siebie istnienia. Odsłonięcie tajemnicy nieodwracalnie piętnuje jednostkę tragizmem świadomości i zawiesza w nienazwanym percepcyjnym międzyświecie. Autorka analizuje filozoficzne konteksty utworu i charakteryzuje Leśmianowską ontologię. Bogatym znaczeniowo tłem do wysuwanych refleksji staje się tematyka ludowych bajań i biblijnych prawideł.

Słowa kluczowe: Jan Tajemnik, Bolesław Leśmian, Klechdy polskie, bosość, czerwone buty

Pierwotną wersją czasopisma jest wersja elektroniczna publikowana w internecie. Czasopismo ukazuje się w sposób ciągły on-line