Obcokrajowcy w kulturze flamenco: problem negocjacji tożsamości

Jadwiga Romanowska

Abstrakt

Artykuł traktuje o cudzoziemcach pragnących zostać profesjonalnymi tancerzami flamenco w Sewilli i o związanych z tym pragnieniem wyzwaniach tożsamościowych przed jakimi stają. Obcokrajowcy stanowią zasadniczą większość w sewilskich szkołach tańca i to dzięki nim szkoły te mogą istnieć. Decydując się na dłuższy pobyt w Sewilli, wkraczają oni w transkulturowe pole wymiany, przez co zostają wpisani w relacje władzy – podporządkowania i dominacji. Ich sytuację oraz relacje zachodzące w sewilskiej przestrzeni bardzo dobrze opisują kategorie transkulturacji/transkulturowości oraz tożsamości transkulturowej. Cudzoziemcy pragnący zaistnieć w profesjonalnym świecie flamenco w Sewilli czy szerzej w Hiszpanii konstruują swoją tożsamość, negocjując poszczególne jej elementy. W tekście omówione zostały trzy z nich: ekspresja, ruch i ciało. Są czynnikami autodefiniującymi oraz elementami decydującymi o wykluczeniu i/lub „dyskryminacji” ze strony autochtonów i zagranicznych widzów.

Słowa kluczowe: taniec, flamenco, tożsamość, transkulturacja

Czasopismo ukazuje się w sposób ciągły on-line.
Pierwotną formą czasopisma jest wersja elektroniczna.