Przystosowanie linii kolejowej E 65 do standardów Kolei Dużych Prędkości

Tomasz Wiskulski

Abstrakt

Dwadzieścia lat zastoju w polskich kolejach pozostawiło po sobie opóźnienia, których nie sposób nadgonić poprzez kilka inwestycji. W przeciągu tego okresu łączna długość linii kolejowych w Polsce uległa skróceniu z 26 228 do 20 360 km przy spadku gęstości z 8,4 km/100 km2 w roku 1990 do 6,5 km/100 km2 w roku 2009. Dzięki pomocy UE transport kolejowy zaczyna przeżywać swój renesans. Poprzez wsparcie finansowe ze środków Funduszu Spójności czy logistyczne w ramach Projektu SoNorA możliwa staje się reanimacja upadającej od pewnego czasu gałęzi transportu. Roli, jaką odgrywać może kolej, nie sposób przecenić. Dotyczy to szczególnie VI korytarza transportowego UE, poprzez który porty południowego Bałtyku rozwijają swoje zaplecze. Do podstawowych argumentów, które przemawiają za wykorzystaniem infrastruktury kolejowej dla przewozów pasażerskich w relacji Gdynia Główna – Zebrzydowice wzdłuż drogi E 65, należy zaliczyć zwiększone bezpieczeństwo podróżnych, masowość przewozów, zmniejszenie kongestii na drogach, uniezależnienie od warunków atmosferycznych oraz, przede wszystkim, postulat czasu podróży. Modernizacja na niespotykaną dotąd skalę w Polsce linii kolejowej o przebiegu południkowym to przede wszystkim korzyści dla pasażerów. Przy pełnej realizacji zakładanego planu za kilka lat stanie się możliwe pokonanie dystansu dzielącego kraj w niecałe pięć godzin. Daje to podstawy dla wybudowania w Polsce KDP, które już posiadają kraje wysokorozwinięte. Modernizacja linii E 65 to pierwszy poważny krok w kierunku dogonienia Europy.

Słowa kluczowe: Centralna Magistrala Kolejowa, E 65, Koleje Dużych Prędkości, transport kolejowy
References

Grzywacz W., Burnewicz J., 1989, Ekonomika transportu, WKiŁ, Warszawa.

Koziarski S., 1999, Stan infrastruktury transportowej Polski, Prace Komisji Geografii Komunikacji PTG, V, 157–183.

Koziarski S., 2004, Szybkie Koleje na świecie, Prace Komisji Geografii Komunikacji PTG, X, 33–106.

Lijewski T., 2006, Świetność i upadek Polskich Kolei Państwowych, Prace Komisji Geografii Komunikacji PTG, XII, 109–113.

Rosik P., Kowalczyk K., 2015, Rozwój infrastruktury drogowej i kolejowej a przesunięcie modalne w Polsce w latach 2000- 2010, IGiPZ PAN, Warszawa.

Słownik pojęć SRT, 2013, Załącznik nr 1 do Strategii Rozwoju Transportu do 2020 roku (z perspektywą do 2030 roku), Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, Warszawa.

Tarkhov S., 2009, Recent growth of chinese railway network, Prace Komisji Geografii Komunikacji PTG, XVI, 7–30.

Taylor Z., 2002, Zmiany w polskiej polityce transportowej ostatnich lat [w:] J. Wendt (red.), Wybrane zagadnienia geografii transportu, Carta Blanca, Szczecin, 72–83.

Więckowski M., 2005, Wybrane aspekty funkcjonowania szybkich kolei we współczesnej Europie, na przykładzie francuskiego TGV, Prace Komisji Geografii Komunikacji PTG, XI, 41–54.

Wiskulski T., 2011, Wpływ modernizacji linii kolejowej E65 na dystanse czasowe do miast wzdłuż wschodniego korytarza Projektu SoNorA, Prace Komisji Geografii Komunikacji PTG, XVIII, 191–200.