Misja i cele

Rocznik „Kultura Słowian” publikuje artykuły z dziedziny nauk humanistycznych. Jego specyfiką jest interdyscyplinarność. Dyscypliną wiodącą jest literaturoznawstwo, do dyscyplin pozostałych reprezentowanych przez czasopismo należą: nauki o kulturze i religii, językoznawstwo, historia i filozofia. Tematyka czasopisma jest odzwierciedleniem prac Komisji Kultury Słowian Polskiej Akademii Umiejętności i rezultatem jej kontaktów z uczonymi z innych krajów- zarówno słowiańskich, jak i tych spoza kręgu Słowiańszczyzny, którym bliskie są jej problemy.

Dotychczas podjęte były zagadnienia szczegółowe w obrębie: antropologii, metodologii, etyki ideologii politycznej, kultury masowej,  geokultury, kultury wyznaniowej, znaczeniu heroizmu w kulturze, historii i miejscu Słowian w świecie dawniej i dziś; znaczeniu politycznemu i kulturowemu Traktatu Wersalskiego dla narodów słowiańskich

Czasopismo stawia sobie za cel znalezienie naukowej odpowiedzi na ważne współczesne wyzwania społeczne i światopoglądowe tego obszaru, interpretuje również istotne dla narodów słowiańskich zjawiska kulturowe i historyczne.

W centrum uwagi badaczy są ważne państwa słowiańskie: Rosja, Serbia, Polska, Ukraina, Białoruś, Bułgaria. Badania uczonych publikujących w „Kulturze Słowian”  oddają specyfikę podziału na: slavia latina i slavia orthodoxa, Wschód, Bałkany i Zachód, Unia Europejska i Rosja, Białoruś, Ukraina. Wiedza na temat Słowiańszczyzny stanowi specyficzną, interdyscyplinarną domenę badań, która przyciąga filologów (literaturoznawców i językoznawców), kulturoznawców, historyków, historyków sztuk, religioznawców, politologów i przedstawicieli innych jeszcze dyscyplin, domenę aktualną zarówno w aspekcie diachronicznym, jak i szczególnie synchronicznym. W efekcie procesów historycznych, jak i sytuacji geopolitycznej, Słowiańszczyzna jako całość i poszczególne jej kraje, znalazły się w obu istniejących dziś sferach kultury i cywilizacji – cywilizacji zachodniej i wschodnio-prawosławnej. W efekcie tego procesu w kulturze poszczególnych narodów słowiańskich, jak i Słowiańszczyzny jako całości, nieustannie zachodzą istotne zmiany. Uwzględniając przeszłość i badając teraźniejszość, pismo ma za zadanie pokazywać, jakim przeobrażeniom ulegała i nadal ulega kultura słowiańska, Publikujący na łamach „Kultury Słowian” autorzy, zadają sobie, pytania o to, czy Słowiańszczyzna stanowi jeszcze rodzaj wspólnoty czy też w procesie globalizacji może ona zatracić ona swoją tożsamość.  

Rocznik „Kultura Słowian” jest czasopismem unikatowym, o tematyce ogólnosłowiańskiej. Będzie nadal rozwijać współpracę międzynarodową, publikując krajowych i zagranicznych autorów oraz zamawiając recenzje u zagranicznych uczonych. Ważny jest osobisty udział zagranicznych slawistów w pracach Komisji, naukowy bezpośredni kontakt i dyskusja. Przyczynia się to  nie tylko do podniesienia naukowego poziomu Rocznika, ale przede wszystkim stanowi forum wymiany poglądów i osobistych kontaktów.

Ważnym atutem pisma jest fakt, że reprezentuje krakowską szkołę w slawistyce i efekty osiągnięć tej szkoły propaguje za granicą. Redakcja zamierza rozwijać swoje działanie w tym kierunku.