Le rôle de l’enseignant d’une langue étrangère dans un environnement numérique : des mondes virtuels aux jeux vidéo

Krzysztof Kotuła

Abstrakt

Classroom environment is frequently perceived as an inhibitor to genuine language interaction. Many authors agree that its characteristics does not allow to create opportunities for authentic communication. Some IT tools, such as virtual worlds or video games, are claimed to have the potential to enrich the communication between learners. The dynamic nature of virtual reality predisposes it to become a perfect tool enabling a creation of a multidimensional environments enriching FL lessons. In the present paper, we will analyse fragments of three different language lessons. The first two were conducted in a virtual world, Second Life. We will try to define characteristic features of this particular environment. During the last analysed lesson, a platform video game was implemented. By comparing these two distinct ways of incorporating virtual reality into classroom practice, we will attempt to reflect on its potential to transform the foreign language learning experience.
 

Słowa kluczowe: CALL, video games, virtual worlds, Second Life
References

BreyPhilip, 2014, The physical and social reality of virtual worlds, (in :) Oxford Handbook of Virtuality, Mark Grinshaw (ed.), New York : Oxford University Press, 32–54.

CallejaGordon, 2014, Immersion in Virtual Worlds, (in :) The Oxford Handbook of Virtuality, Mark Grimshaw (ed.), New York: Oxford University Press, 222–236.

FitzpatrickAnthony, Davies Graham, 2003, The Impact of information and communications technologies on the teaching of foreign languages and on the role of teachers of foreign languages, document en ligne : ec.europa.eu/languages/documents/doc495_en.pdf (date d’accès 30.08.2016).

Gajek Elżbieta, 2008, Edukacja językowa w społeczeństwie informacyjnym, Warszawa : Wydawnictwo ILS.

Gallardo del PuertoFrancisco, Gamboa Eider, 2009, The evaluation of computer-mediated technology by second language teachers: collaboration and interaction in CALL, Educational Media International 46(2) : 137–152.

KingAlison, 1993, From Sage on the Stage to Guide on the Side, College Teaching 41(1) : 30–35.

Kwiatkowska Henryka, 1997, Edukacja nauczycieli: konteksty – kategorie – praktyki, Warszawa : Instytut Badań Edukacyjnych.

LamYvonne, 2000, Technophilia vs technophobia: a preliminary look at why second-language teachers do or do not use technology in their classrooms, The Canadian Modern Language Review 56(3) : 389–420.

LoiseauYves, 1997, De l’incidence de l’espace et du temps dans l’enseignement/apprentissage des langues étrangères, (in :) Le FLE, un métier, une passion : réflexions en didactologie des langues-cultures, Marie-Agnès Nachez, Sophie Roch-Veiras (éds), Angers : Presses de l’Université Catholique de l’Ouest, 59–86.

LysterRoy, 2007, Learning and teaching languages through content : a counterbalanced approach, Amsterdam : John Benjamins Publishing.

Myoo Sidey, 2013, Ontolelektronika, trad. pol., Kraków : Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Rozenberg Magdalena, 2009, Metodyka nauczania języków obcych zorientowana sensorycznie, Języki Obce w Szkole 53(5) : 13–19.

SchwienhorstKlaus, 2008, Learner autonomy and CALL environments, New York & London : Routledge.

Siek-Piskozub Teresa, 2001, Uczyć się bawiąc. Strategia ludyczna na lekcji języka obcego, Warszawa : Wydawnictwo Naukowe PWN.

WalshSteve, 2011, Exploring classroom discourse : language in action, New York : Routledge.

Wolski Przemysław, 2009, Wirtualna rzeczywistość – nowa perspektywa konstruktywistycznej dydaktyki języków obcych ?, (in :) Problemy współczesnej dydaktyki języków obcych, Mirosław Pawlak, Marek Derenowski, Bartosz Wolski (red.), Kalisz : Wydawnictwo UAM, 77–86.

Zawadzka Elżbieta, 2004, Nauczyciele języków obcych w dobie przemian, Kraków: Wydawnictwo Impuls.