Substance and Its Place in a Model of the Linguistic Expression

Jan Wiślicki

Abstrakt

Among a number of formal grammatical accounts especially two of them, the grammatical triple account and the partial algebra account, seem to attract the attention of linguists and philosophers of language. The main difference between the two lies in the fact that it is only the triple-account where the material form of an expression is directly taken into consideration. This turns out to be an all-important factor that opens up an interesting path for both theoretical and methodological analysis. The aim of this paper is to argue against the algebraic account and to give a stronger and more explicit version of grammatical triples. The offered approach is more general than the standard one in that it leaves room for non-oral forms of speech and allows defining the lack of material form as a grammatically informative argument.

Abstrakt

Spośród szeregu formalnych ujęć gramatycznych dwa z nich, tj. koncepcja uporządkowanych trójek gramatycznych oraz koncepcja algebry częściowej zdają się zyskiwać szczególnie dużo uwagi wśród językoznawców i filozofów języka. Kluczowa różnica pomiędzy tymi dwoma ujęciami polega na tym, iż tylko koncepcja trójek gramatycznych bezpośrednio uwzględnia materialny kształt wyrażeń językowych. Fakt ten okazuje się szczególnie istotny, jako że umożliwia nowe ścieżki w analizie teoretycznej i metodologicznej. Celem niniejszego artykułu jest polemika z koncepcją algebry częściowej oraz zaproponowanie silniejszej i bardziej doprecyzowanej koncepcji uporządkowanych trójek gramatycznych. Zaproponowane tu ujęcie jest ogólniejsze od standardowego z uwagi na fakt, iż uwzględnia ono niemówione formy językowe i umożliwia zdefiniowanie materialnego kształtu wyrażeń językowych jako gramatycznie relewantnego argumentu.
Słowa kluczowe: grammatical triples, substance, oral speech, writing, inner speech , uporządkowane trójki gramatyczne, substancja, formy mówione, pismo, mowa wewnętrzna
References

Barker Chris, Jacobson Pauline (eds.) (2007). Direct Compositionality. Oxford: Oxford University Press.

Bogusławski Andrzej (2007). A Study in the Linguistics-Philosophy Interface. Warsaw: BEL Studio.

Bogusławski Andrzej (2013). Only from one. A particle in service of calling hearer’s attention to one marked member of the contextually relevant alternative. In Sprache, Sprachvergleich, Sprachträger : Rudolf Ruzicka zum 90. Geburtstag, von Freunden, wissenschaftlichen Weggefährten und Schülern, Klaus Bochmann, Anita Steube (eds.), 17−56. Stuttgart : In Kommission bei Hirzel.

Cappelen Herman, Lepore Ernie (2007). Language Turned on Itself. New York: Oxford University Press.

Gaskin Richard, Hill Daniel J. (2013). Reach’s puzzle and mention. Dialectica 67, 201−222

Geach Peter T. (1980). Quotation and semantics. In Logic Matters, Peter T. Geach (ed.), 189−211. Berkeley and Los Angeles: University of California Press.

Hayashi Chikafumi et al. (2009). Nihongo yōsetsu. Tōkyō: Hitsuji shobō.

Heim Irene, Kratzer Angelika (1998). Semantics in Generative Grammar. Oxford: Blackwell Publishers.

Hirayama Teruo et al. (1980). Kokugogaku daijiten. Tōkyō: Tōkyōdō shuppan.

Hjelmslev Louis (1961). Prolegomena to a Theory of Language. Madison: The University of Wisconsin Press.

Hodges Wilfrid (2001). Formal features of compositionality. Journal of Logic, Language, and Information 10, 7−28.

House Jill (2006). Constructing a context with intonation. Journal of Pragmatics 38, 1542−1558.

Ippolito Michela (2007). On the meaning of only. Journal of Semantics 25, 45−91. 

Jacobson Pauline (2002). The (dis)organisation of the grammar: 25 years. Linguistics & Philosophy 25, 601−626. 

Jacobson Pauline (2007). Direct compositionality and variable-free semantics: the case of ‘Principle B’ effects’. In Barker, Jacobson (eds.), 191–236.

Kracht Marcus (2007). The emergence of syntactic structure. Linguistics & Philosophy 30, 47−95.

Jakobson Roman, Halle Morris (2002). Fundamentals of Language. New York: Mouton de Gruyter.

Kamata Tadashi, Tabe Ifumio (eds.) (1994). Kenkyū shiryō kanbungaku (10) gohō, kuhō; kanji, kanbun. Tōkyō: Meijishoin. 

Kamei Takahashi, Kōno Rokurō, Chino Eiichi et al. (1996). Gengogaku daijiten (6). Jutsugo. Tōkyō: Sanseidō. 

Levinson Steven G. (2003). Pragmatics. Cambridge: Cambridge University Press.

Maier Emar (2010). Quoted imperatives. Proceedings of Sinn und Bedeutung 14, 289−304.

Mel’čuk Igor (1974). Opyt teorii lingvističeskich modelej «smysl ⇔ tekst». Semantika, sintaksis. Moskva: Nauka.

Pagin Peter, Westerståhl Dag (2010a). Compositionality I: definitions and variants. Philosophy Compass 5, 250−264.

Pagin Peter, Westerståhl Dag (2010b). Pure quotation and general compositionality. Linguistics & Philosophy 33, 381−415.

Potts Christopher (2007). The dimensions of quotation. In Barker, Jacobson (eds.), 405–431.

Potter Michael (2009). Wittgenstein’s Notes on Logic. New York: Oxford University Press.

Read Stephen (1997). Quotation and Reach’s puzzle. Acta Analytica 19, 9−20.

Reach Karl (1938). The name relation and the logical antinomies. The Journal of Symbolic Logic 3, 97−111.

Wittgenstein Ludwig (1921). Tractatus Logico-Philosophicus. [URL: http://people.umass.edu/klement/tlp/; accessed 17.12.2010].

Żytkow Jan (1998). Consciousness defies scientific and computational reduction. Foundations of Science 1, 83−101.