Reflexivity in Modern Hebrew and Polish – contrastive remarks

Marek Piela

Abstrakt

Naturally reflexive actions are expressed by intransitive reflexive stems in Hebrew and by transitive verbs with the reflexive pronoun się in Polish. 2. Actions that are not naturally reflexive are expressed by transitive stems with the reflexive pronoun ’acmo in Hebrew, and by transitive verbs with the reflexive pronoun siebie in Polish. 3. Adverbials with anaphors referring to a subject contain personal pronouns in Hebrew, the reflexive pronoun siebie in Polish, if the reflexive reference of the pronoun is not abnormal. Otherwise the reflexive pronoun ’acmo and the emphatic pronoun samego siebie are used. 4. If a pronoun referring to the subject is a predicate, then in Hebrew it always has the form of an ordinary personal pronoun, while in Polish both the personal and the reflexive pronoun is possible, depending on the copula.

Słowa kluczowe: reflexivity, Modern Hebrew, Polish, contrastive analysis
References

Badawi E.M., Carter M.G., Gully A. 2004. Modern written Arabic. A comprehensive grammar. London.

Doron E. 2003. Agency and voice: The semantics of the Semitic templates. – Natural Language Semantics 11: 1–67 [online http://pluto.huji.ac.il/~edit/edit/].

Doron E. 2008. Trumato šel habinyan lemašma’ut hapo’al [The contribution of the template to verb meaning]. – Hatav G. (ed.) Modern linguistics of Hebrew. Jerusalem [online http://pluto.huji.ac.il/~edit/edit /].

Doron E., Rappaport Hovav M. 2007. Towards a uniform theory of valence-changing operations. – Proceedings of IATL 23 [online http://pluto.huji.ac.il/~edit/edit/]: 57–88.

Doron E., Rappaport Hovav M. 2009. A unified approach to reflexivization in Semitic and Romance. – Brill’s Annual of Afroasiatic Languages and Linguistics 1: 75–105.

Glinert L. 2004. The grammar of modern Hebrew. Cambridge.

Goldenberg G. 1998. “Oneself”, “one’s own” and “one another” in Amharic. – Studies in Semitic linguistics. Selected writings by Gideon Goldenberg. Jerusalem: 384–402.

Halevy R. 2007. The subject co-referential l-pronoun in Hebrew. – Studies in Semitic and general linguistics in honor of Gideon Goldenberg. Münster: 299–321 [online http://huji. academia.edu/rivkahalevy/Papers].

Karolak S. 1984. Składnia wyrażeń predykatywnych. – Topolińska Z. (ed.) Gramatyka współczesnego języka polskiego. Składnia. Warszawa: 11–211.

Madelska L., Warchoł-Schlottmann M. 2008. Odkrywamy język polski. Gramatyka dla uczących (się) języka polskiego jako obcego. Kraków.

Mandelblit N. 2000. The grammatical marking of conceptual integration: From syntax to morphology. – Cognitive Linguistics 11–3.4: 197–251.

Polański K. (ed.) 1999. Encyklopedia językoznawstwa ogólnego. Wrocław.

Reinhart T., Siloni T. 2005. The lexicon-syntax parameter: Reflexivization and other arity operations. – Linguistic Inquiry 36.3: 389–436 [online: www.let.uu.nl/~tanya.reinhart/ personal].

Saloni Z. 1976. Cechy składniowe polskiego czasownika. Wrocław.

Szlifersztejnowa S. 1968. Bierne czasowniki zaimkowe (reflexiva) w języku polskim. Wrocław.

Wilczewska K. 1966. Czasowniki zwrotne we współczesnej polszczyźnie. Toruń. Zribi-Hertz A. 2008. From intensive to reflexive: The prosodic factor. – König E., Gast V. (eds

Czasopismo ukazuje się w sposób ciągły on-line.
Pierwotną i jedyną formą czasopisma jest wersja elektroniczna.