Bóg, język i wspólnota. O książce Piotra Bogaleckiego Szczęśliwe winy teolingwizmu

Andrzej Zawadzki

Abstrakt

The article is a review of a book Szczęśliwe winy teolingwizmu. Poezja polska po roku 1968 w perspektywie postsekularnej. The theoretical basis for this work derives from the contemporary postsecular thought, and the leading concepts are language, divinity, and community. Witold Wirpsza, Tymoteusz Karpowicz, Krystyna Miłobędzka, Stanisław Barańczak, Tadeusz Różewicz, Bogdan Zadura, Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki, Justyna Bargielska and Joanna Mueller constitute the core of the linguistic theology and theological poetics as described by Piotr Bogalecki, in which the spiritual is inextricably linked with the linguistic. The review stresses the special role of Wirpsza and Karpowicz for Bogalecki’s conception of the study, as well as some difficulties with placing Różewicz and Tkaczyszyn-Dycki within the theolinguistic trend, which, however, do not affect the high theoretical and interpretative quality of this excellent study.
 

Słowa kluczowe: Bóg, język, wspólnota, postsekularyzm, poezja polska po 1968 roku
References

Derrida J., Psyché. Inventions de l’autre, Paris 1987.

Jarzyńska K., Literatura jako „ćwiczenie duchowe”. Dzieło Czesława Miłosza w perspektywie postsekularnej, nieopublikowany rękopis rozprawy doktorskiej.

Tischner Ł., Gombrowicza milczenie o Bogu, Kraków 2013.

Vattimo G., Dopo la ciristianità. Per un cristianesimo non religioso,Milano 2002.

„Wielogłos”2015, nr 2 (Postsekularyzm i literatura).  

Więzi wspólnoty. Literatura – religia – komparatystyka, red. P. Bogalecki, A. Mitek-Dziemba, T. Sławek, Katowice 2013.

Pierwotną wersją czasopisma jest wersja elektroniczna publikowana kwartalnie w internecie.
Czasopismo ukazuje się w sposób ciągły on-line.