Niesłyszalni eksperci? Zarządzanie percepcją wypowiedzi eksperckich w dobie mediów multimodalnych na przykładzie wybranego materiału z serwisu informacyjnego – badania pilotażowe

Aldona Guzik,

Anna Stolińska

Abstrakt

In-Audible Experts? Managing the Perception of Expert’s Statements in the Era of Multimodal Media, on the Example of Selected Material From an Information Service ‒ Pilot Study

The article discusses the perception studies of experts commenting political events on television. The aim of the study was to determine to what extent the expert hypothesis works in the era of multimodal communication and information noise. In addition, an attempt was made to identify elements of viewers’ attention management, such as: attractors and visual distractors, and to determine the importance of emblems of expertise in qualifying people who speak to this group. Two research techniques were used in the study: eye tracking and surveys, which allowed for comprehensive analysis of multimodal message. Research shows that in the case of such messages, viewers usually use the face-caption-face scheme, with the face being the attractor for both groups – a single person and a crowd. The elements of the background turned out to be distractors, which can be of great importance in the perception of expert statements, since in the media we recently tend to place the expert outside, in a dynamic surrounding. At the same time, the analysis showed that expert emblems, e.g. title or clothing, are an indicator of the speaker’s belonging to this group. Despite of this, expert statements were considered by the respondents to be aggressive, non-substantive and not adding anything to their knowledge of politics, which supports the recognition of Tom Nichols’s thesis about the death of experts and their expertise, and at the same time about the inadequacy of the hypothesis referring to experts in the age of multimodal media.

Słowa kluczowe: experts, perception, media, multimodality, eye tracking
References

Basil M.D. (1994a). Multiple resource theory, I: Application to television viewing. „Communication Research”, 21(2), s. 177‒208.

Basil M.D. (1994b). Multiple resource theory, II: Empirical examination of modality ‒ specific attention to television scenes. „Communication Research”, 21(2), s. 208‒232.

Baudrillard J. (2006). Społeczeństwo konsumpcyjne. Jego mity i struktury. Warszawa: Wydawnictwo Sic!

Bauman Z. (1995). Wieloznaczność nowoczesna. Nowoczesność wieloznaczna. Warszawa: Polity Press.

Bauman Z. (2007). Płynne czasy: życie w epoce niepewności. Warszawa: Wydawnictwo Sic!

Beck U. (2002). Społeczeństwo ryzyka. W drodze do innej nowoczesności. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Bergkamp L. (2017). The Concept of Risk Society as a Model for Risk Regulation – Its Hidden and Not So Hidden Ambitions, Side Effects, and Risks. „Journal of Risk Research”, 20(10), s. 1275‒1291.

Boehm G., Mitchell W.J.T. (2009). Pictorial versus Iconic Turn: Two Letter. „Culture, Theory and Critique”, 2, s. 103‒121.

Bourdieu P. (2005). Dystynkcja. Społeczna krytyka władzy sądzenia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Bourdieu P. (2011). O telewizji. Panowanie dziennikarstwa. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Bucher H.J. (2015). Rozumienie multimodalne lub recepcja jako interakcja [w:] R. Opiłowski, J. Jarosz, P. Staniewski (red.), Lingwistyka mediów. Antologia tłumaczeń. Wrocław–Dresden: Wydawnictwo ATUT / Neisse Verlag.

Cialdini R.B. (2018). Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka. Sopot: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Eisenbarth H., Alpers W. (2011). Happy Mouth and Sad Eyes: Scanning Emotional Facial Expressions. „Emotion’, 11(4), s. 860‒865.

Foucault M. (1998). Nadzorować i karać. Narodziny więzienia. Warszawa: Fundacja Aletheia.

Francuz P., Cwalina W. (1999). Zapamiętywanie treści telewizyjnych programów informacyjnych [w:] P. Francuz (red.), Psychologiczne aspekty odbioru telewizji. Lublin: TN KUL.

Frutos-Pascual M., Garcia-Zapirain B. (2015). Assessing Visual Attention Using Eye Tracking Sensors in Intelligent Cognitive Therapies Based on Serious Games. „Sensors”, 15(5), s. 11092‒11117.

Goćkowski J. (1998). Autorytet [w:] Z. Bokszański, A. Kojder (red.), Encyklopedia socjologii, t. 1: A‒J. Warszawa: Oficyna Naukowa.

Godzic W. (2007). Znani z tego, że są znani. Celebryci w kulturze tabloidów. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.

Hessels R.S., Niehorster D.C., Nyström M., Andersson R., Hooge I.T.C. (2018). Is the Eye-Movement Field Confused about Fixations and Saccades? A Survey among 124 Researchers. „Royal Society Open Science”, 5(8), 180502, s. 1‒7.

Hofman I., Kępa-Figura D. (red.). (2018). Współczesne media – media multimodalne, t. 1: Zagadnienia ogólne i teoretyczne. Multimodalność mediów drukowanych. Lublin: Wydawnictwo UMCS.

Iedema R. (2013). Multimodalna analiza dyskursu: Resemiotyzacja na potrzeby dyskursów użytkowych [w:] A. Duszak, G. Kowalski (red.), Systemowo-funkcjonalna analiza dyskursu. Kraków: Universitas.

Jenks Ch. (1995). The Centrality of the Eye in Western Culture: An Introduction [w]: Ch. Jenks (red.), Visual Culture. London: Routledge.

Jewitt C., van Leeuwen T. (2013). Handbook of Visual Analysis. London: Sage.

Katz E., Lazarsfeld P.F. (1955). Personal Influence: The Part Played by People in the Flow of Mass Communication. New York: Free Press.

Kenrick D.T., Neuberg S.L., Cialdini R.B. (red.). (2002). Psychologia społeczna. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Kurczewska J. (1997). Technokraci i ich świat społeczny. Warszawa: IFiS PAN.

Luhmann N. (1997). Die Gesellschaft der Gesellschaft. Frankfurt am Main: Suhrkamp.

McLuhan M. (2004). Zrozumieć media. Przedłużenia człowieka. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne.

Min X., Zhai G., Gu K. (2015). Visual Attention on Human Face: Visual Communications and Image Processing (VCIP). Singapore, s. 1‒4.

Mucha J. (2009). Uspołeczniona racjonalność technologiczna. Naukowcy z AGH wobec cywilizacyjnych wyzwań i zagrożeń. Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN.

Mythen G. (2018). Thinking with Ulrich Beck: Security, Terrorism and Transformation. „Journal of Risk Research”, 21(1), s. 17‒28.

Nęcka E., Orzechowski J., Szymura B. (2008). Psychologia poznawcza. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Nichols T. (2017). The Death of Expertise: The Campaign against Established Knowledge and Why It Matters. Oxford: Hardcover.

Olechnicki K. (2016). Uwagi o kulturze wizualnej w ujęciu socjologiczno-antropologicznym. „Dyskurs”, 16. Wrocław: ASP.

Parsons T. (1964). Social Structure and Personality. New York: Free Press of Glencoe.

Porębski M. (1972). Ikonosfera. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Rose G. (2012). Visual Methodologies: An Introduction to Researching with Visual Materials. London: Sage.

Rose G. (2015). Interpretacja materiałów wizualnych. Krytyczna metodologia badań nad wizualnością. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Sartori G. (2007). Homo videns. Telewizja i postmyślenie. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.

Swoles J. (1990). Genre Analysis: English in Academic and Research Settings. Cambridge: Cambridge Applied Linguistics.

Wojciszke B. (2002). Człowiek wśród ludzi. Zarys psychologii społecznej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Zakrzewska-Manterys E. (2006). Życiowe tsunami: obligatoryjność refleksyjności. „Societas/Communitas”, 1, s. 2–6.