Wyzwania rodzicielskie i komunikacyjne głuchych matek słyszących dzieci (KODA)

Malwina Kocoń

Abstrakt

Parental and communicational challenges of deaf mothers and their hearing children

In previous publications referring to a relation between a deaf mother and a hearing child, researchers focused on home, social and educational issues or a psychosocial behaviour associated with a adult hearing child of deaf parents (e.g. Bartnikowska 2010; Plutecka 2009; Jagoszewska 2015; Kamińska 2007). In the undertaken research, those carrying it out decided to change the approach and look at the situation of Deaf mothers who face challenges raising a hearing child. The research focused on mentioned issues as looked at from the point of view of Deaf mothers, specifically. The pilot research of 2018 used the biographical method, which implied the application of qualitative research techniques, i.e. narrative and Indyvidual-in-Depth Interview (IDI).The main purpose of this research was a need to explore the unknown territory as well as aneffort to answer questions regarding the issues (ifany) the Deaf mothers of heating children encounter as well as to see what the Communications between them looks like. Results of this research revealed a number of communicational issues in heating child’s environment but also obstacles, barriers and challenges the Deaf mothers come cross raising their hearing children. The following article discusses the above mentioned research results. 

Słowa kluczowe: Deaf mother, parenting, KODA, qualitative research, communication
References

Allsop L., Kyle J. (1997). Deaf Parents and their Hearing Children. Deaf Studies Trust, Bristol.

Bartnikowska U. (2010). Sytuacja speczna i rodzinna słyszących dzieci niesłyszących rodziców. Wydawnictwo Edukacyjne Akapit, Toruń.

Chodkowska M. (2014). Metoda biograficzna wobec wyzwań pedagogiki specjalnej. Przegląd Badań Edukacyjnych, 1 (18): 125–142.

Cudak H. (2012). Rola matki w zaspokajaniu potrzeb emocjonalnych dziecka. Pedagogika Rodziny. Family Pedagogy, 2 (1): 21–29.

Czajkowska-Kisil M., Klimczewska A. (2016). CODA inność nierozpoznana. Słyszące dzieci niesłyszący rodzice. Pakiet informacyjny dla szkół i poradni. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Warszawa.

Gromkowska-Melosik A. (2011). Edukacja i (nie)równość speczna kobiet. Studium dynamiki dostępu. Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków.

Grzeszkiewicz-Radulska K. (2012). Metody badań pilotowych. Acta Universitatis Lodziensis, Folia Sociologica, 42: 113–141.

Jagoszewska I. (2015). Relacje w rodzinie CODA, w: E. Jurczyk-Romanowska, K. Gandecka (red.), Trajektorie wzi rodziny współczesnej. Wychowanie w Rodzinie, 11, 1, Wroaw.

Kamińska M. (2007). Moi rodzice nie słyszą, a ja… Słyszące dzieci głuchych rodziców, w: E. Pisula, D. Danielewicz (red.), Rodzina z dzieckiem z niepnosprawnością. Wydawnictwo Harmonia, Gdsk.

Łozińska S., Rutkowski P. (2017). Język migowy źródłem pamci specznej uchych. Horyzonty Wychowania, 16 (38): 91–108.

Mallory B.L., Zingle H.W., Schein J.D. (1993). Intergenerational communication modes in deaf-parented families. Sign Language Studies, 78: 73–92.

Marcinkiewicz A., Zakowicz I. (2014). Potencjał edukacyjny badań biograficznych, w: M. Krystoň, M. Šerák, Ł. Tomczyk (red.), Nowe trendy w edukacji seniorów. Nové trendy ve vzdĕlávání senior. Asociace institucí vzdělávání dospělých ČR, BansBystrica–Praha–Kraków.

Moroń E. (2011). Konceptualizacja języka migowego w edukacji niesłyszących spojrzenie krytyczne, w: E. Twardowska, M. Kowalska (red.), Edukacja niesłyszących. Polski Związek Głuchych OddziŁódzki, Łódź.

Plutecka K. (2009). Problemy funkcjonowania słyszącego dziecka rodziców uchych, w: D. Baczała, J. Błeszyński, M. Zaorska (red.), Osoba z niepnosprawnością: opieka, terapia, wsparcie. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikaja Kopernika, Toruń.

Podrska-Jachnik D. (2013). usi. Emancypacje. Wydawnictwo Naukowe Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Łodzi, Łódź.

Rubacha K. (2008). Metodologia badań nad edukacją. Oficyna Wydawnicza ŁOŚGRAF Wiesław Łoś, Warszawa.

Sak M. (2014). Ksztcenie uchych w szkach masowych i w klasach mieszanych z innymi niepnosprawnościami, w: M. Sak (red.), Edukacja uchych. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, Warszawa.

Saran J. (2016). Biografia jako metoda badań pedagogicznych. Studia i Prace Pedagogiczne, 3: 13–35.

Shaughnessy J.J., Zechmeister E.B., Zechmeister J.S. (2002). Metody badawcze w psychologii, tłum. M. Rucińska. Gdskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdsk.

Skayński H., Mueller-Malesińska M., Wojnarowska W. (1997). Klasyfikacje zaburz uchu. Audiofonologia, 10: 49–60.

Teper-Solarz Z. (2016). usi na marginesie świata słyszących. Uniwersyteckie Czasopismo Socjologiczne, 14. Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, Warszawa.

Tomaszewski P., Moroń E. (2018). Quo vadimus? Dynamika paradygmatów uchoty we współczesnym świecie, w: J. Kowalska, R. Dziurla, K. Bargiel-Matuszewicz (red.), Kultura a zdrowie i niepnosprawność. Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa.

Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 roku o zyku migowym i innych środkach komunikowania się (Dz.U. z 2011 roku Nr 209, poz. 1243).

Czasopismo ukazuje się w sposób ciągły on-line.

Pierwotną wersją czasopisma jest wersja elektroniczna publikowana w internecie.