Zdolność organizacji publicznych do współdziałania publiczno-prywatnego

Zbysław Dobrowolski

Abstrakt

The ability of public organizations for public-private cooperation

In this paper, on the basis of own research and research of other authors, the attempt has been taken to identify the conditions and the ability of public organizations for public-private cooperation, and ways for its improvement. It was established that the part of local governments did not realize properly the public-private cooperation. For the realization and the co-financing of undertakings by both public entities and private partners, an ignorance of concomitance principles constitutes the serious barrier of public-private cooperation. One should prepare and publish examples of best practices about public-private cooperation.

Streszczenie

Celem artykułu jest przeanalizowanie warunków oraz zdolności organizacji publicznych do współdziałania publiczno-prywatnego a także sformułowanie kierunkowych propozycji jego doskonalenia. W artykule poddano krytycznej analizie pojęcie partnerstwa prywatno-publicznego stwierdzając, iż wymaga ono zmiany. Ustalono m.in., iż część gmin nie była należycie przygotowana do realizacji zadań w ramach współdziałania publiczno-prywatnego Poważną barierę w realizacji przedsięwzięć zarówno przez podmioty publiczne i partnerów prywatnych stanowi nieznajomość zasad współdziałania publiczno-prywatnego. Należy opracować i opublikować przykłady dobrych praktyk w ww. zakresie.

Słowa kluczowe: współdziałanie publiczno-prywatne, interes publiczny, ryzyko
References

Baza projektów hybrydowych 2007–2013 (2014), Ministerstwo Gospodarki, Warszawa.

Bovaird T. (2004), Public-private Partnerships: From Contested Concepts to Prevalent Practice, „International Review of Administrative Sciences”, vol. 70(2).

Faranak M. (2004), Public-private Partnerships: The Trojan Horse of Neoliberal Development, „Journal of Planning Education and Research”, vol. 24(1).

Griffin R.W. (2004), Podstawy zarządzania organizacjami, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Guidelines for Successful Public-Private-Partnership (2003), European Commission Directorate General Regional Policy, Bruksela. 

Kożuch B. (2011), Nauka o organizacji, CeDeWu Wydawnictwa Fachowe, Warszawa.

Kożuch B., Dobrowolski Z. (2014), Creating Public Trust. An Organisational Perspective, Peter Lang GmbH, Frankfurt Am Main.

Leksykon zarządzania (2004), Difin, Warszawa.

KGP-4110-01-01/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – DGSPiP, Warszawa. 

KGP-4101-01-04/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – DGSPiP, Warszawa.

KGP-4101-01-03/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – DGSPiP, Warszawa

KGP-4101-01-01/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – DGSPiP, Warszawa.

KGP-4101-01-06/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – DGSPiP, Warszawa.

KGP-4101-01-07/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – DGSPiP, Warszawa.

KGP-4101-01-02/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – DGSPiP, Warszawa.

KGP-4101-01-05/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – DGSPiP, Warszawa.

KGP-4101-01-00/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – DGSPiP, Warszawa.

LWR-4101-13-02/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LWR, Wrocław.

LWR-4101-13-01/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LWR, Wrocław.

LOL-4101-09-02/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LOL, Olsztyn.

LOL-4101-12-01/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LOL, Olsztyn.

LLU-4101-08-02/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LLU, Lublin.

LLU-4101-08-01/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LLU, Lublin.

LKR-4101-08-02/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LKR, Kraków.

LKR-4101-08-01/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LKR, Kraków.

LKA-4101-12-02/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LKA, Katowice.

LKA-4101-12-03/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LKA, Katowice.

LKA-4101-12-01/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LKA, Katowice.

LGD-4101-007-02/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LGD, Gdańsk.

LGD-4101-007-03/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LGD, Gdańsk.

LGD-4101-007-01/2012 (2012), Najwyższa Izba Kontroli – LGD, Gdańsk.

Ocena obecnego stanu i perspektyw finansowego zaangażowania sektora prywatnego i publicznego w rozwój partnerstwa publiczno-prywatnego w Polsce (2013), Fundacja Instytut Partnerstwa Publiczno-Prywatnego oraz Kancelaria Doradztwa Gospodarczego Cieślak i Kordasiewicz, Warszawa.

Richter J. (2004), Public-private Partnerships for Health: A Trend with No Alternatives?, „Development”, vol. 47(2).

Selsky J.W., Parker B. (2005), Cross-Sector Partnerships to Address Social Issues: Challenges to Theory and Practice, „Journal of Management”, vol. 31(6).

 Skoczyński T. (2011), Ustawa o partnerstwie publiczno-prywatnym. Komentarz praktyczny, Wolters Kluwer, Warszawa.

Zysnarski J. (2003), Partnerstwo publiczno-prywatne. Teoria i praktyka, ODDK, Gdańsk. 

Kwartalnik ukazuje się w sposób ciągły on-line.
Pierwotną wersją czasopisma jest wersja elektroniczna publikowana w internecie.