Cień cyfrowy – „zacienione” elementy fandomów internetowych

Olga Kosińska

Abstrakt

Digital Shadow – “Shady” Elements of Internet Fandoms

Contemporary socio-economic changes affect organizations and management. Management processes more and more often concern spheres and groups that go beyond the “traditional”understanding of the organization. Among them are online communities such as fandoms. Along with the process of organizing, the organizational shadow is emerging. Organizational shadow is defined as “a set of unacceptable features, tendencies, aspirations rejected in the process of socialization” (Kostera 2014, s. 23), the appearance and functioning of which is negated or hidden within the organization. Fandoms are governed by slightly different rules, often more variable and more difficult to identify than in formal organizations. That does not make them free from “shady”elements such as certain people, activities, features and values that do not match the current shape of the community. The article describes fandoms as new, informal organizational forms and subjects of management processes, and then identifies examples of the emergence of organizational shadow within them. These are three main causes of such a shadow manifestation –excessive control (e.g., of the forum moderator), undisclosed actions of administrators of the internet platform used by the group, as well as negligence (e.g., forgetting someone’s contribution to the project). The conclusions indicate the need for a further, in-depth identification of the elements influencing the development of the shadow in non-standard organizational forms.

Słowa kluczowe: fandom, cień, kontrola, zapomnienie, wspólnota wirtualna, shadow, control, oblivion, virtual community
References

Bachorz A. i in. (2014), Punkty styczne: między kulturą a praktyką (nie)uczestnictwa, Gdańsk: Instytut Kultury Miejskiej, http://repozytorium.ikm.gda.pl/items/show/108 [odczyt: 8.09.2020].

Bertholo J. (2013), The Shadow in Project Management, „Procedia – Social and Behavioral Sciences”, No. 74, s. 358–368.

Ćwikła M. (2020), Wademekum. Budowanie publiczności teatralnej w sieci, Wrocław, https://kultura.uj.edu.pl/documents/18091666/29368678/WADEMEKUM_budowanie_
publicznosci_teatralnej_w_sieci_MCwikla.pdf/f6fd1753-9272-48ce-b7a0-11b085646573 [odczyt: 14.09.2020].

Dijk J. van (2010), Społeczne aspekty nowych mediów. Analiza społeczeństwa sieci, , tłum. J. Konieczny, Warszawa: PWN.

Google otrzymało wnioski o usunięcie 2,4 miliona adresów URL. Trzy lata „Prawa do Bycia Zapomnianym”, https://www.forbes.pl/technologie/prawo-do-bycia-zapomnianym-w- internecie-usuniecie-danych-z-wyszukiwarki/ln985gj [odczyt: 8.09.2020].

Grudzewski W.M., Hejduk I.K. (2011), Przedsiębiorstwo przyszłości. Zmiany paradygmatów zarządzania, „Master of Business Administration”, nr 1 (116), s. 95–111.

Haughton J. (2020), „They F*cking Own This Sh*t. They’re Running It”: Are Music Fandoms Organizations?, https://scholarship.claremont.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=2467&context=scripps_theses [odczyt: 10.09.2020].

Jakubowicz K. (2011), Nowa ekologia mediów. Konwergencja a metamorfoza, Warszawa: Poltext.

Jemielniak D., Przegalińska A. (2020), Społeczeństwo współpracy, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Jung C.G. (1976), Cień, [w:] tegoż, Archetypy i symbole, tłum. J. Prokopiuk, Warszawa: Wydawnictwo Czytelnik, s. 63–68.

Kostera M. (2014), Studium przypadku a edukacja zarządzania, [w:] tejże (red.), O zarządzaniu – historie niezwykłe. Studia przypadku z zarządzania humanistycznego, Warszawa: Wydawnictwo Difin, s. 15–31.

Kreft J. (2019), Władza algorytmów. U źródeł potęgi Google i Facebooka, Kraków: WUJ.

Laloux F. (2015), Pracować́ inaczej. Nowatorski model organizacji inspirowany kolejnym etapem rozwoju ludzkiej świadomości, tłum. M. Konieczniak, Warszawa: Wydawnictwo Studio Emka.

Lisowska-Magdziarz M. (2017), Fandom dla początkujących. Część I. Społeczność i wiedza, Kraków: Instytut Dziennikarstwa, Mediów i Komunikacji Społecznej.

Mrówka R. (2013), Ewolucja modeli organizacji – od hierarchii do hiperarchii, [w:] tegoż, Organizacja hiperarchiczna – czynniki krępujące, geneza modelu, zarządzanie, Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH, s. 63–134, http://web.sgh.waw.pl/~rmrowka/Publikacje/Rafal%20Mrowka%20-%20Organizacja%20hiperarchiczna.pdf [odczyt: 8.09.2020].

Pariser E. (2012), The Filter Bubble: What The Internet Is Hiding From You, London: Penguin Books.

Peacey B. (2020), You’re the Only One Who Knows My True Identity: How Fandoms Create New Identities for Constructed Language Learners, https://open.library.ubc.ca/cIRcle/collections/ubctheses/24/items/1.0394130 [odczyt: 10.09.2020].

Plunkett L. (2019), Elon Musk Doesn’t Learn, Posts Uncredited Artwork, Deletes Tweet, https://kotaku.com/elon-musk-doesnt-learn-posts-uncredited-artwork-delet-1835562881 [odczyt: 10.09.2020].

Rifkin J. (2016), Społeczeństwo zerowych kosztów krańcowych, tłum. A.D. Kamińska, Warszawa: Wydawnictwo Studio Emka.

Siuda P. (2010), Jednostkowe aspekty bycia fanem, czyli w stronę nowego paradygmatu fan studies, „Kultura i Edukacja”, nr 4 (78), s. 74–94.

Sorell T. (2015), Human Rights and Hactivism: The Cases of Wikileaks and Anonymous, „Journal of Human Rights Practice”, Vol. 7, Issue 3, s. 391–410.

Stańczyk S., Sus-Januchowska A. (2005), Organizacja przyszłości – wyjaśnienie podstawowych kategorii epistemologicznych, [w:] A. Stabryła (red.), Innowacyjność we współczesnych organizacjach, Kraków: Wydawnictwo AE, s. 237–246.

Tapscott D., Williams A.D. (2011), Makrowikinomia. Reset świata i biznesu, tłum. D. Bakalarz, Warszawa: Wydawnictwo Studio Emka.

Taylor A. (2014), The Peoples Platform: Taking Back Power and Culture in the Digital Age, London: Fourth Estate.

Warner M., Witzel M. (2005), Zarządzanie organizacją wirtualną, tłum. J. Kardaszewski, Kraków: Wydawnictwo Oficyna Ekonomiczna.

Kwartalnik "Zarządzanie w Kulturze" ukazuje się w sposób ciągły on-line.

Pierwotną wersją czasopisma jest wersja elektroniczna publikowana kwartalnie w internecie.