Recenzje, omówienia, noty

Adam Bańdo,

Agnieszka J. Cieślikowa,

Beata Jarosz

Abstrakt

Adam Bańdo - WĘGIERSKA KARTA Z DZIEJÓW POLSKIEGO CZASOPIŚMIENNICTWA NA UCHODŹSTWIE PODCZAS II WOJNY ŚWIATOWEJ 

RECENZJA: Krzysztof Woźniakowski: Polskie czasopiśmiennictwo uchodźcze na Węgrzech 1939–1945 (Adam Bańdo), s. 571; Książki o prasie żydowskiej (Agnieszka J. Cieślikowa), s. 576; Beata Grochala: Telewizyjna transmisja sportowa w ujęciu genologii lingwistycznej na materiale transmisji meczów piłki nożnej (Beata Jarosz), s. 580

 

Agnieszka J. Cieślikowa - KSIĄŻKI O PRASIE ŻYDOWSKIEJ

RECENZJE: IZRAELITA 1866–1915. WYBÓR ŹRÓDEŁ. Oprac. Agnieszka Jagodzińska i Marcin Wodziński. Wydawnictwo Austeria, Kraków–Budapeszt 2015. S. 535.

Agnieszka Karczewska: POLSKO--ŻYDOWSKA REPUBLIKA MARZEŃ. O CHWILCE DZIECI I MŁODZIEŻY (1925–1937). Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2015. S 394.

Zuzanna Kołodziejska: IZRAELITA (1866–1915). ZNACZENIE KULTUROWE I LITERACKIE CZASOPISMA. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2014. S. 354.

Adam Kopciowski: WOS HERT ZICH IN DER PROWINC? PRASA ŻYDOWSKA NA LUBELSZCZYŹNIE I JEJ NAJWIĘKSZY DZIENNIK LUBLINER TUGBLAT. Wydawnictwo UMCS, Lublin 2015. S. 613.

Elżbieta Kossewska: ONA JESZCZE MÓWI PO POLSKU, ALE ŚMIEJE SIĘ PO HEBRAJSKU. PARTYJNA PRASA POLSKOJĘZYCZNA I INTEGRACJA KULTUROWA POLSKICH ŻYDÓW W IZRAELU (1948–1970). Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2015. S. 518.

Sabina Kwiecień, Beata Langer: PRASA, BIBLIOTEKA, KSIĄŻKA NA ŁAMACH NOWEGO DZIENNIKA. Wydawnictwo Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków 2017. S. 252.

Anna Landau-Czajka: POLSKA TO NIE ONI. POLSKA I POLACY W POLSKOJĘZYCZNEJ PRASIE ŻYDOWSKIEJ II RZECZYPOSPOLITEJ. Żydowski Instytut Historyczny, Warszawa 2015. S. 382.

Anna Landau-Czajka: WIELKI MAŁY PRZEGLĄD. SPOŁECZEŃSTWO II RZECZYPOSPOLITEJ W OCZACH KORESPONDENTÓW MAŁEGO PRZEGLĄDU. Żydowski Instytut Historyczny, Warszawa 2018. S. 486.

Joanna Nalewajko-Kulikov: MÓWIĆ WE WŁASNYM IMIENIU. PRASA JIDYSZOWA A TWORZENIE ŻYDOWSKIEJ TOŻSAMOŚCI NARODOWEJ (DO 1918 ROKU). Instytut Historii PAN i Wydawnictwo Neriton, Warszawa 2017, s. 353.

PRASA ŻYDÓW POLSKICH. OD PRZESZŁOŚCI DO TERAŹNIEJSZOŚCI. Red. Agnieszka Karczewska, Sławomir Jacek Żurek. Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2016. S. 278.

Cwi Pryłucki: WSPOMNIENIA (1905–1939). Przekład Agata Kondrat, oprac. Joanna Nalewajko-Kulikov. Archiwum Ringelbluma. Tom 28. Żydowski Instytut Historyczny, Warszawa 2015, s. 192.

 

Beata Jarosz - O TELEWIZYJNEJ TRANSMISJI SPORTOWEJ (GENOLOGICZNIE)

RECENZJA: Beata Grochala: TELEWIZYJNA TRANSMISJA SPORTOWA W UJĘCIU GENOLOGII LINGWISTYCZNEJ NA MATERIALE TRANSMISJI MECZÓW PIŁKI NOŻNEJ. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2016. S. 321.

References

Andrews P. (2009). Dziennikarstwo sportowe. Praktyczny przewodnik, przeł. M. Lorek. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Bątkiewicz A. (1977). Semiotyczne uwarunkowania transmisji telewizyjnej. W: A. Helman (red.). Z zagadnień semiotyki sztuk masowych (s. 197–215). Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk.

Cockiewicz W. (1988). Komentarz transmisji sportowej w telewizji (charakterystyka składniowa). Studium z zakresu składni języka mówionego. Kraków: nakł. Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Grochala B. (2009). Internetowy komentarz sportowy na żywo jako nowa (?) formuła komentarza sportowego. W: K. Ożóg (red.). Język żyje. Rzecz o współczesnej polszczyźnie (s. 209–217). Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego.

Grochala B. (2011). Ten sam gatunek w dwóch odmianach – o telewizyjnej i internetowej relacji sportowej na żywo. W: D. Ostaszewska, J. Przyklenk (red.). Gatunki mowy i ich ewolucja, t. 4: Gatunek a komunikacja społeczna (s. 169–180). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Grochala B. (2012a). Dwugłos dziennikarsko-ekspercki – wpływ czynników pragmatycznych na sposób konstruowania komentarza sportowego / relacji sportowej na żywo. W: A. Burzyńska-Kamieniecka (red.). Akty i gatunki mowy w perspektywie kulturowej (s. 199–209). Seria Język a Kultura 23. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Grochala B. (2012b). Komentarz (sportowy), relacja (sportowa), sprawozdanie (sportowe) – przegląd stanowisk. Folia Litteraria Polonica, z. 3(17), s. 95–96. 

Grochala B. (2013). Kompetencja komunikacyjna a gatunek – o relacji internetowej na żywo. Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców, 20: Glottodydaktyka – media – komunikacja. Kształtowanie kompetencji komunikacyjnej, s. 305–313. 

Gwóźdź A. (2003) (wybr. i oprac.). Media – eros – przemoc. Sport w czasach popkultury. Kraków: Universitas.

Jarosz B. (2015). Rozrywka specjalistyczna, czyli o telewizyjnej relacji sportowej. W: J. Bujak-Lechowicz (red.). Kulturowy obraz rozrywki (s. 219–228). Szczecin: volumina.pl Daniel Krzanowski.

Jarosz B. (2018). Multimodalność relacji sportowej „na żywo” jako determinanta procesów nadawczo-odbiorczych. Analiza kontrastywna odmiany telewizyjnej i internetowej. W: I. Hofman, D. Kępa-Figura (red.). Współczesne media. Media multimodalne, t. 2: Multimodalność mediów elektronicznych (s. 33–50). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie--Skłodowskiej.

Odpowiedzialni za całość: 

Kita M. (1979). Problem ustrukturyzowania tekstów radiowych i telewizyjnych sprawozdań sportowych. Socjolingwistyka, t. 2, s. 133–148. 

Kochmańska W. (2012). Jeden mecz w dwóch odsłonach – język relacji radiowej a telewizyjnej (na przykładzie meczu siatkarskiej Ligi Mistrzów. SŁOWO. Studia Językoznawcze, nr 3, s. 84–96.

Kochmańska W. (2013). Radiowa relacja z meczu siatkarskiego – przekaz treści czy emocji? Na podstawie transmisji w wybranych rzeszowskich rozgłośniach radiowych. W: I. Hofman, D. Kępa-Figura (red.). Współczesne media. Język mediów (s. 25–32). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Loewe I. (2014). Sport w mediasferze z perspektywy lingwisty. Postscriptum Polonistyczne, nr 2(14), s. 71–91.

Marchwiany R. (2012). Sport w mediach. Konteksty społeczne i kulturowe. Wrocław: Presshouse.

Ostrowski A. (2010). Media i sport przed II wojną światową. Narodziny transmisji. W: P. Nowak, K. Stępnik (red.). Nowożytne Igrzyska Olimpijskie w mediach polskich do 1936 roku (s. 101–106). Lublin: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Administracji.

Ożdżyński G. (1996). Komentarz telewizyjny – jako forma narracji (na przykładzie transmisji z meczu tenisowego. W: S. Kania (red.). Wokół społecznego zróżnicowania języka (s. 109–123). Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. 

Ożdżyński J. ([1978] 2012). Relacja radiowa a komentarz telewizyjny w ujęciu składniowo-informacyjnym (na materiale sportowym). W: M. Kita, I. Loewe (red.). Język w mediach. Antologia (s. 163–177). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Ożdżyński J. (1979). Mówione warianty wypowiedzi w środowisku sportowym.Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.

Pisarek W. (red.). (2006). Słownik terminologii medialnej. Kraków: Universitas.

Rekowski W. (1989). Sport w przekazie telewizyjnym. Warszawa: Wydawnictwo AWF.

Smokowski T. (2010). Posiedzę z wami dziewięćdziesiąt minut, a potem mnie wyłączcie. W: A. Skworz, A. Niziołek (red.). Biblia dziennikarstwa (s. 179–191). Kraków: Wydawnictwo Znak.

Uszyński J. (2004). Telewizyjny pejzaż genologiczny. Warszawa: Telewizja Polska S.A. Centrum Strategii – Akademia Telewizyjna.

Wiśnicki M. (2004). Słownictwo telewizyjnego komentarza sportowego (na przykładzie transmisji z meczów piłkarskich). Poradnik Językowy, nr 8, s. 49–63.

Wojtak M. (2014). Genologiczna analiza tekstu. Prace Językoznawcze, z. 16/3, s. 63–71.

Wolny-Zmorzyński K., Kozieł A. (2013). Genologia dziennikarska. Studia Medioznawcze, nr 3(54), s. 23–34.

Czasopismo ukazuje się w sposób ciągły on-line.
Pierwotną wersją czasopisma jest wersja elektroniczna publikowana w internecie.