Twitter jako narzędzie dialogu liderów politycznych z otoczeniem

Wojciech Maguś

Abstrakt

Twitter as a Tool for Dialogue Between Political Leaders and Their Environment

The aim of this article is to evaluate the communication effectiveness of political leaders on Twitter. The subject of the analysis was the activity of Władysław Kosiniak-Kamysz, Katarzyna Lubnauer, Mateusz Morawiecki, Grzegorz Schetyna and Stanisław Tyszka in the period from 1 September to 30 November 2018. This period allowed us to capture the specific use of Twitter during the local government elections campaign and during the pre-campaign before the elections in 2019. The article is based on quantitative and qualitative analyses. The paper is an attempt to answer how much political leaders use this medium as a   tool for dialogue.

Słowa kluczowe: Twitter, social media, political leaders, election campaign, dialogue
References

Adamik-Szysiak M. (2014). Twitter in Communication Strategies of the Leaders of the Polish Political Parties. e-Politikon, nr 9, p. 109–131.

Adamik-Szysiak M. (2018). Strategie komunikowania podmiotów politycznych w Polsce w mediach społecznościowych. Lublin.

Annusewicz O. (2016). Ramowanie „dobrej zmiany”. Ramy językowe kampanii wyborczej Prawa i Sprawiedliwości na Twitterze w 2015 roku. e-Politikon, nr 17, s. 75–96.

Annusewicz O. (2017). Twitter jako przestrzeń autoprezentacji politycznej. Zarządzanie wizerunkiem polityka w mediach społecznościowych. Studia Politologiczne, vol. 45, s. 91–112.

Bane K. C. (2019). Tweeting the Agenda. Journalism Practice, vol. 13 (2), p 191–205.

Bode L. (2016). Political News in the News Feed: Learning Politics from Social Media. Mass Communication and Society, vol. 19 (1), p. 24–48.

Czyżowski D., Porębski L. (2017). Media społecznościowe w kampanii wyborczej. Wykorzystanie Twittera w polskich wyborach parlamentarnych w roku 2015. Studia Politologiczne, vol. 45, s. 165–179.

Evans A., Twomey J., Talan S. (2011). Twitter as a Public Relations Tool. Public Relations Journal, vol. 5 (1), p. 1–20.

Gackowski T. (2014). Top 10 Polish Politicians on Twitter – A Revolution in Political Communication. Reconnaissance research. e-Politikon, n. 9, p. 132–164.

Gamson J. (2016). Scandal in the Age of Sexting. W: H. Mandell, G. Chen (eds), Scandal in a Digital Age (p. 84–90). New York.

Gemius (2017). Polska: Twitter.com mniej popularny w weekendy. [https://www.gemius.pl/wydawcy-aktualnosci/id-25-lipca-rekordowy-dla-twittera.html; 30.01.2019].

Gorwa R. (2017), Computational Propaganda in Poland: False Amplifiers and the Digital Public Sphere, Oxford [http://comprop.oii.ox.ac.uk/wp-content/uploads/sites/89/2017/06/Comprop-Poland.pdf; 30.01.2019].

Hess A., Bukowski M., Grzechnik J., Klytta W. (2018). Dialog obywatelski w Krakowie. 5, Perspektywa dziennikarzy i kreatorów opinii. Nowy Targ – Kraków.

Investor.twitterinc.com (2019). Twitter Announces First Quarter 2019 Results. [https://s22.q4cdn.com/826641620/files/doc_financials/2019/q1/Q1–2019-Earnings-Release.pdf; 23.04.2019].

Jacuński M. (2016). Sieciowe komunikowanie polityczne w Polsce. Perspektywa aktorów politycznych. Wrocław.

Jungherr A. (2016). Twitter Use in Election Campaigns: A Systematic Literature Review. Journal of Information Technology & Politics, vol. 13 (1), p. 72–91.

Lakomy M. (2014). Tweety na szczycie. Polityka responsywna. Studia Medioznawcze, nr 2 (57), s. 153–165.

Machnik B. (2014a). The Place of Twitter in the Process of Political Communication. e-Politikon, n. 9, p. 86–108.

Machnik B. (2014b). Twitter jako „broń taktycznego rażenia”. Rola serwisu w przekazywaniu informacji na przykładzie „afery podsłuchowej”. e-Politikon, nr 12, s. 150–176.

Maguś W. (2017). Profesjonalizacja komunikowania politycznego – analiza wyborów Prezydenta RP w 2015 roku. W: M. Kolczyński (red.). Polskie wybory 2014–2015. Kontekst krajowy i międzynarodowy – przebieg rywalizacji – konsekwencje polityczne, t. 1 (s. 92–94). Katowice.

Nowina-Konopka M. (2015). Czy Andrzej Duda wygrał dzięki internetowi? Przegląd Politologiczny, nr 2, s. 87–100.

Our Values (2019) [https://about.twitter.com/content/about-twitter/en_us/values.html; 30.01.2019].

Parmelee J.H. (2014). The Agenda-building Function of Political Tweets. New Media & Society, vol. 16(3), p. 434–450.

Partyzantka.com.pl (2018). Jak okiełznać Twittera? [https://www.partyzantka.com.pl/twitter-jak-dziala; 30.01.2019].

Retweet FAQs (2019) [https://help.twitter.com/en/using-twitter/retweet-faqs; 30.01.2019].

Rodak O. (2017). Twitter jako przedmiot badań socjologicznych i źródło danych społecznych: perspektywa konstruktywistyczna. Studia Socjologiczne, nr 3 (226), s. 209–236.

Timberg C., Dworskin E. (2018). Twitter is Sweeping out Fake Cccounts like Never Before, Putting User Growth at Risk [www.washingtonpost.com/technology/2018/07/06/twitter-is-sweeping-out-fake-accounts-like-never-before-putting-user-growth-risk; 30.01.2019].

Verweij P. (2012). Twitter Links between Politicians and Journalists. Journalism Practice, vol. 6 (5–6), p. 680–691.

Wirtualnemedia.pl (2018a). Twitter ogranicza zasięg rozsyłanych masowo wpisów by walczyć ze spamem i polityczną propagandą [www.wirtualnemedia.pl/artykul/twitter-nowe-api-walczy-z-botami-i-fake-newsami; 30.01.2019].

Wirtualnemedia.pl (2018b). Wśród polskich użytkowników Twittera przeważają mężczyźni, osoby z dużych miast i ze średnim lub wyższym wykształceniem (analiza). [www.wirtualnemedia.pl/artykul/twitter-jacy-sa-jego-polscy-uzytkownicy-przewazaja-mezczyzni-osoby-z-duzych-miast-i-ze-srednim-lub-wyzszym-wyksztalceniem-analiza# 30.01.2019].

Czasopismo ukazuje się w sposób ciągły on-line.
Pierwotną wersją czasopisma jest wersja elektroniczna publikowana w internecie.